Uzasadnienie
Skarżąca D. W. pismem z dnia 8 sierpnia 2012 r. wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 14/12 w sprawie ze skargi D. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Trzebnicy w przedmiocie niepodjęcia czynności "do decyzji Nr [...]".
W uzasadnieniu skarżąca domagała się stwierdzenia przewlekłości w przedmiotowej sprawie, zasądzenia od Skarbu Państwa sumy pieniężnej w wysokości 20.000 zł oraz stwierdzenia, że w niniejszej sprawie sąd uporczywie nęka stronę skarżącą.
Jak wynika z akt sprawy Przewodniczący Wydziału II WSA we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2009 r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego. W dniu 27 maja 2009 r. (data prezentaty sądu) D. W. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II SAB/Wr 17/09 referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. WSA we Wrocławiu postanowieniem z dnia 11 września 2009 r. odrzucił skargę D. W. W dniu 26 października 2009 r. (data prezentaty sądu) skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 28 października 2009 r. referendarz sądowy przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Pismem z dnia 8 listopada 2009 r. skarżąca złożyła własnoręcznie sporządzoną skargę kasacyjną. W dniu 24 listopada 2009 r. do WSA we Wrocławiu wpłynął sprzeciw skarżącej od postanowienia z dnia 28 października 2009 r. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2009 r. WSA we Wrocławiu odrzucił niniejszą skargę kasacyjną.
Następnie postanowieniem z dnia 10 grudnia 2009 r. przyznano D. W. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. WSA we Wrocławiu postanowieniem z dnia 26 stycznia 2010 r. odrzucił zażalenie skarżącej od postanowienia tegoż sądu z dnia 3 grudnia 2009 r. odrzucającego skargę kasacyjną. W dniu 14 kwietnia 2010 r. (prezentata sądu) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 1273/10 uchylił postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 11 września 2009 r. o odrzuceniu skargi. Zarządzeniem z dnia 21 marca 2011 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 27 kwietnia 2011 r. Rozprawa w dniu 27 kwietnia 2011 r. została odroczona z powodu choroby pełnomocnika strony, również sama skarżąca wniosła o odroczenie rozpoznania sprawy.
Zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 26 maja 2011 r. Pismem z dnia 23 maja 2011 r. skarżąca wniosła o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie wszystkich sędziów WSA we Wrocławiu. W związku z powyższym rozprawa w dniu 26 maja 2011 r. została odroczona celem rozpoznania wniosku. Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2011 r. pozostawiono wniosek D. W. o wyłączenie sędziów bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 7 września 2011 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 4 października 2011 r. Wyrokiem z dnia 4 października 2011 r., sygn. akt II SAB/Wr 43/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę D. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Trzebnicy w przedmiocie niepodjęcia czynności "do decyzji Nr [...]". Dnia 6 grudnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga kasacyjna D. W. od wyroku tegoż sądu z dnia 4 października 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 12/21 uchylił punkt I zaskarżonego wyroku i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.
Zarządzeniem z dnia 19 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyznaczył termin rozprawy na dzień 12 lipca 2012 r. Postanowieniem z dnia 12 lipca 2012 r., sygn. akt II SAB/Wr 14/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie toczące się przed tym sądem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przedstawionym stanie faktycznym skarga D. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podnieść, iż skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania.
Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
W przedmiotowej sprawie nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki.
Z analizy akt sądowych wynika, że przedmiotowa sprawa została wyłączona do odrębnego rozpoznania w kwietniu 2009 r., po tej dacie wszelkie czynności były podejmowane przez Sąd I instancji bez nadmiernej zwłoki. Należy zauważyć, że przez przewlekłość rozumie się w praktyce brak czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy, zachodzące dłużej niż jest to konieczne. Można uznać więc, że do przewlekłości postępowania dochodzi tylko wtedy, gdy zwłoka w czynnościach sądowych jest nadmierna (rażąca) i nie znajduje uzasadnienia w obiektywnych okolicznościach sprawy. Niewątpliwie długi okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy nie wynikał z błędów, ani opieszałości Sądu, ale związany jest z działaniami podejmowanymi przez skarżącą. Na każdym etapie postępowania składa ona bowiem wnioski o wyłączenie sędziów orzekających w sprawie, wnioski o przyznanie prawa pomocy oraz zażalenia na wszystkie wydawane w toku postępowania postanowienia i zarządzenia sądu. Takie działanie skarżącej było główną przyczyną przedłużenia postępowania sądowego. Niewątpliwie skarżąca swoim zachowaniem w zasadniczy sposób spowodowała nadmierne przedłużenie postępowania.
Biorąc pod rozwagę wszystkie okoliczności sprawy w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wszelkie podjęte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w toku tego postępowania czynności dokonano w rozsądnych terminach, nie naruszając zasady sprawności postępowania. To kolejne pisma procesowe skarżącej z żądaniem wyłączenia sędziów, przyznaniem prawa pomocy bądź stanowiące zażalenia na każde zapadłe w sprawie postanowienie bądź zarządzenie, uniemożliwiły Sądowi wcześniejsze zakończenie postępowania w sprawie.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł o oddaleniu skargi na przewlekłość postępowania.