Uzasadnienie
W dniu 22 maja 2010 r. J. H. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie z jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2006r, sygn. akt II OSK 757/05. Skarżący podniósł, że dnia 10 sierpnia 2009 złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie o sygn. akt III SO/Lu 8/07 i do tej pory Sąd nie doręczył mu wymaganego postanowienia w tym przedmiocie. Zarzucił również, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nie nadał "biegu procesowego" złożonemu przez niego zażaleniu z dnia 17 kwietnia 2010 r., które odnosiło się do postanowienia tegoż Sądu z dnia 2 kwietnia 2010 r. o umorzeniu postępowania w zakresie wniosku o ustanowienie innego adwokata. Skarżący stwierdził również, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zataił przestępstwo, którego w jego mniemaniu dopuścił się adwokat P. J. konstruując niezgodną z prawdą informację o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego.
Skarżący zażądał wyznaczenia terminu 7 dni na wykonanie powyższych czynności, ustalenia osób winnych temu zdarzeniu oraz wymierzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie kary pieniężnej w wysokości 500 zł.
Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu z dnia 10 sierpnia 2009 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 12 sierpnia 2009 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 22 września 2009 r. sygn. akt III SO/Lu 8/07 przyznał J. H. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Odpis tegoż orzeczenia został wysłany skarżącemu dnia 23 września 2009 r., na adres podany przez niego we wniosku o przyznanie prawa pomocy (przez całe postępowanie adres nie uległ zmianie). Mimo, iż przesyłka została wysłana na prawidłowy adres, a ponadto zostały zachowane wszystkie wymogi prawidłowego doręczania pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie została odebrana przez skarżącego. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 19 października 2009 r. została włączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia. Również dnia 23 września 2009 r. sąd wystosował do Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie pismo, w którym zwrócił się o ustanowienie adwokata z urzędu dla J. H. W odpowiedzi na powyższe Okręgowa Rada Adwokacka w Lublinie zawiadomiła (28 września 2009 r.- data prenzentaty), iż został wyznaczony adwokat w osobie P. J. W związku z powyższym dnia 19 października 2009 r. J. H. udzielił pełnomocnictwo adwokatowi P. J. do prowadzenie jego sprawy zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie o sygn. akt III SO/Lu 8/07. W dniu 26 lutego 2010 r. (data prezentaty) adw. P. J. przesłał do sądu sporządzoną przez siebie opinię stwierdzającą brak podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego. W dniu 9 marca 2010 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo skarżącego, w którym wypowiedział on pełnomocnictwo adwokatowi P. J., równocześnie wniósł o "wydanie kolejnego zarządzenia dla Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie o wskazanie nowego adwokata do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego". Po uzupełnieniu przez skarżącego braków formalnych tego pisma, sąd w dniu 2 kwietnia 2010 r. wydał postanowienie, którym umorzył postępowanie w zakresie wniosku o ustanowienie innego adwokata. Odpis powyższego postanowienia został doręczony J. H. w dniu 12 kwietnia 2010 r. Skarżący w dniu 17 kwietnia 2010 r. (21 kwietnia 2010 r. data prezentaty) wniósł do sądu zażalenie na to postanowienie. W dniu 26 kwietnia 2010 r. zażalenie to wraz z aktami sprawy wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 19 maja 2010 r. sygn. akt II OZ 453/10 wydanym na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. W uzasadnieniu sąd stwierdził, że prawo skarżącego do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika zostało skonsumowane prawomocnym postanowieniem z dnia 22 września 2009 r.
W dniu 22 maja 2010 r. (25 maja 2010 r.- data prezentaty) skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - skargę na przewlekłość postępowania w załatwieniu jego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowieniu innego adwokata.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie należy podnieść, że skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki - art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.; dalej: ustawa). Jednakże zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy skarga na przewlekłość postępowania może być wniesiona w toku postępowania w sprawie. Skarga wniesiona po zakończeniu postępowania w sprawie jest zatem niedopuszczalna. Taka sytuacja zachodzi w przedmiotowej sprawie. Postępowanie w sprawie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w tym przyznania innego adwokata w miejsce wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką w Lublinie, zostało zakończone prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2010 r. sygn. akt II OZ 453/10. Natomiast skarga na przewlekłość postępowania w tej sprawie została wniesiona w dniu 22 maja 2010 r. tj. po prawomocnym zakończeniu postępowania. Z tego powodu skarga jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i 180 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) oraz w zw. z art. 8 ust. 2 powołanej ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r., odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.