Postanowienie NSA z 30 czerwca 2010 r., II OPP 16/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. M. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1942/08

Sprawa

w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA: Jan Kacprzak, Marek Stojanowski (spr.)

Uzasadnienie

Skarżący A. M. pismem z dnia 11 maja 2010 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1942/08 w sprawie z jego skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską domagając się interwencji "w sprawie bezczynności wyroku z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1942/08, tj. braku przekazania skargi kasacyjnej do NSA w Warszawie, mimo prawidłowego wniesienia jej przez adwokata."

Z akt sprawy wynika, iż skarga A. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2008 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wpłynęły do WSA w Warszawie w dniu 11 września 2008 r. Zarządzeniem z dnia 27 października 2008 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 25 listopada 2008 r.

Wyrokiem z dnia 25 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2008 r. Nr. [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską.

Pismem z dnia 16 lutego 2009 r. (data prezentaty) skarżący wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od powyższego wyroku, która postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 17 marca 2009 r. została odrzucona. Następnie postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2009 r., po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 30 stycznia 2009 r., ustanowiono dla A. M. adwokata z urzędu. Pismem z dnia 16 kwietnia 2009 r., A. M., reprezentowany przez adwokata z wyboru wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 17 marca 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika skargą kasacyjną od wyroku z dnia 25 listopada 2008 r. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2009 r. przywrócono skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 1 czerwca 2009 r. (data prezentaty) Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu. W dniu 4 czerwca 2009 r. (data prezentaty) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło zażalenie Komendanta Głównego Policji na postanowienie tego Sądu z dnia 18 maja 2009 r. Postanowieniami z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 952/09 i II OZ 953/09 Naczelny Sąd Administracyjny odpowiednio: oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu I instancji z dnia 17 marca 2009 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej oraz uchylił postanowienie tego Sądu z dnia 18 maja 2009 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Sąd ten, w wyniku ponownego rozpoznania sprawy we wskazanym wyżej zakresie, postanowieniem z dnia 28 stycznia 2010 r. przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej z dnia 9 kwietnia 2009 r. wniesionej od wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 listopada 2008 r. Postanowieniem z dnia 31 maja 2010 r. odrzucono wspomnianą wyżej skargę kasacyjną z powodu nieuiszczenia żądanego wpisu. Postanowienie to zostało wysłane do pełnomocnika skarżącego w dniu 2 czerwca 2010 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej: ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzucała przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw wg kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r., który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy.

Podkreślić należy, że w rozpoznawanej sprawie od dnia przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi wraz z aktami sprawy do dnia wydania wyroku oddalającego skargę A. M. upłynął okres nieco ponad 2 miesięcy, tym samym postępowanie sądowoadministracyjne w I instancji zostało merytorycznie zakończone.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w toku tego postępowania nie można zarzucić Sądowi pierwszej instancji przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. W związku z powyższym stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie nastąpiła przewlekłość postępowania.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł o oddaleniu skargi na przewlekłość postępowania.