Uzasadnienie
Skarga R. J. na postanowienie Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 26 lipca 2016 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1721/16).
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 sierpnia 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W piśmie z dnia 13 sierpnia 2016 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. W wykonaniu zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 22 sierpnia 2016 r. skarżący został wezwany do złożenia tego wniosku na doręczonym mu formularzu. Wezwanie wraz z formularzem doręczono mu 26 sierpnia 2016 r.
W dniu 31 sierpnia 2016 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania, żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania w tej sprawie, zwolnienia go od opłaty od skargi, zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej 20 000 zł i zwrotu kosztów postępowania. Skarżący zarzucił, że jego skarga bezpodstawnie została skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zamiast do Trybunału Konstytucyjnego.
W dniu 2 września 2016 r. wpłynął do Sądu również wypełniony przez skarżącego formularz wniosku o prawo pomocy. Zarządzeniem z dnia 21 września 2016 r. referendarz wezwał skarżącego do przedstawienia dodatkowych dokumentów dotyczących nadesłanego wniosku o prawo pomocy. Skarżący nie odpowiedział na to wezwanie. Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2016 r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 lutego 2017 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 2 sierpnia 2016 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Postanowieniem z dnia 17 marca 2017 r. Sąd odrzucił skargę jako nieopłaconą.
Skarga na przewlekłość postępowania z dnia 2 września 2016 r. została przekazana do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 17 marca 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu sądowym toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności tego sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. z 2016 r., poz. 1259 ze zm.). Konieczne jest więc ustalenie, że postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych (przewlekłość postępowania). Stosownie do art. 2 ust. 2 powołanej ustawy, dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie.
Dokonując tej oceny, uwzględnia się łączny dotychczasowy czas postępowania od jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie skarga została wniesiona, a także charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.
Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w tej sprawie toczy się od 26 lipca 2016 r. Od daty wszczęcia postępowania do dnia wniesienia skargi na przewlekłość postępowania upłynął miesiąc, a do dnia wydania orzeczenia kończącego postępowanie w I instancji - upłynęło 8 miesięcy. Czas trwania postępowania sądowego w tej sprawie nie przekroczył więc 12 miesięcy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w tej sprawie nie można stwierdzić, że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.