Uzasadnienie
Pismem, które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 6 czerwca 2011 r. (data prezentaty) pełnomocnik "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II OSK 1867/10 ze skargi kasacyjnej "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 138/10 w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia wykonania robót budowlanych. Wniesiona skarga zawierała wniosek o stwierdzenie przewlekłości w/w postępowania, zalecenie Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności, w szczególności wyznaczenie terminu rozprawy, przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącej Spółki sumy pieniężnej w wysokości 10.000 zł w związku z przewlekłością postępowania oraz zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącej Spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Jak wynika z akt sprawy, skarga kasacyjna "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 138/10, wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 30 sierpnia 2010 r. (data prezentaty). Następnie, w dniu 6 czerwca 2011 r. (data prezentaty) do tego Sądu wpłynęła skarga na przewlekłość postępowania. Zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2011 r. wyznaczono termin rozprawy w przedmiotowej sprawie na dzień 8 września 2011 r., o czym poinformowano strony postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przedstawionym stanie faktycznym skarga "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Stosownie do przepisu § 49 ust. 1 uchwały Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2010 r. w sprawie regulaminu wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego (M.P. Nr 86, poz. 1007) sprawy wpływające ze środkami odwoławczymi od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych należy rozpoznawać według kolejności ich wpływu do Sądu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Istnieją jednak podstawy do szybszego rozpoznawania spraw wynikające, bądź to wprost z przepisów ustawy, które określają terminy rozpoznawania spraw przez sąd, bądź to z przepisów regulujących tryb postępowania umożliwiający rozpoznanie sprawy poza kolejnością. Ma to szczególne znaczenie w sprawach, w których stopień faktycznej i prawnej zawiłości nie jest znaczny, a ich charakter prawny i znaczenie dla strony przemawia za szybszym rozpoznaniem sprawy. Takie możliwości stwarza zarządzenie rozpoznania sprawy poza kolejnością, jeżeli strona przedstawi powody uzasadniające rozpoznanie sprawy poza kolejnością (§ 49 ust. 2 powołanej uchwały). W przedmiotowej sprawie "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. nie złożyła takiego wniosku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy (por. postanowienia NSA: z dnia 24 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OPP 16/08 - Lex 479698, z dnia 4 czerwca 2008 r. sygn. akt I OPP 20/08 – Lex 479136, z dnia 24 lipca 2008 r. sygn. akt II OPP 20/08 – Lex 493700)
Jak wynika z akt sprawy skarga kasacyjna "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 138/10, wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 30 sierpnia 2010 r. (data prezentaty). Po założeniu akt sądowych, sprawa oczekiwała na wyznaczenie terminu rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu. Zasada rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oznacza, że sprawa wniesiona później nie może być rozpoznana przed sprawą, która została wniesiona do sądu wcześniej. Znaczna liczba spraw wpływających ze środkami odwoławczymi do Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi przyczynę oczekiwania na wyznaczenie terminu rozprawy i co się z tym wiąże przyczynę oczekiwania na rozpoznanie sprawy. Zaznaczyć należy, że w tej kategorii spraw, którą objęta jest skarga kasacyjna "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W., przepisy szczególne nie nakładają na Sąd obowiązku rozpoznania sprawy w określonym (szybszym) terminie. Dlatego też okresu oczekiwania na wyznaczenie terminu rozprawy, w związku z brakiem wniosku strony skarżącej o rozpoznanie sprawy poza kolejnością, nie można uznać za nieuzasadnioną zwłokę sądu mając na względzie, iż zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2011 r. wyznaczono już termin rozprawy na dzień 8 września 2011 r.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.