Uzasadnienie
W dniu 20 sierpnia 2016 r. (data prezentaty Sądu) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga J. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 184/14 ze skargi J. J. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych.
Z akt sprawy wynika, że skarga z dnia 1 stycznia 2016 r. wraz z odpowiedzią organu i aktami sprawy została złożona przez organ w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku w dniu 22 lutego 2015 r. (data prezentaty Sądu). W tym samym dniu zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Gd 184/16, nadano jej symbol, przedmiot postępowania i wyznaczono sędziego sprawozdawcę. Następnie zarządzeniem z dnia 23 lutego 2016 r. przesłano skarżącemu pouczenie o treści art. 46, art. 47, art. 70 i art. 210 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odpis odpowiedzi na skargę oraz druk PPF.
Pismem z dnia 8 marca 2016 r. (data prezentaty Sądu) J. J. wniósł, na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 14 marca 2016 r. wezwano skarżącego do złożenia dokumentów i oświadczeń w celu oceny jego aktualnego stanu majątkowego i możliwości płatniczych.
Dnia 5 kwietnia 2016 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego o wydanie kserokopii dokumentu. Zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2016 r. wezwano skarżącego do oświadczenia jakiego dokumentu się domaga.
Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Skarżący w piśmie z dnia 2 maja 2016 r. wskazał jakie pismo było przedmiotem jego wniosku o wydanie kserokopii dokumentu.
W dniu 23 maja 2016 r. do Sądu wpłynął sprzeciw skarżącego od postanowienia z dnia 29 kwietnia 2016 r.
Postanowieniem z dnia 31 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie z dnia 29 kwietnia 2016 r. odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy.
Zarządzeniami z dnia 1 czerwca 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie kopii dokumentów.
Dnia 15 czerwca 2016 r. do Sądu wpłynęły 4 pisma skarżącego: informacja o braku środków na pokrycie wpisu od skargi z wnioskiem o zwolnienie skarżącego z tej opłaty oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu; wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisów dokumentów z akt sprawy w całości bez kopert i zwrotnych potwierdzeń odbioru oraz o przyznanie prawa pomocy; informacja o braku środków na pokrycie opłaty kancelaryjnej wraz z wnioskiem o zwolnienie skarżącego z tej opłaty; zażalenie na postanowienie z dnia 31 maja 2016 r.
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie J. J. na postanowienie tego Sądu z dnia 31 maja 2016 r. Następnie, w związku z nieuiszczeniem przez skarżącego wpisu od skargi, Sąd postanowieniem z dnia 30 czerwca 2016 r. odrzucił ją na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2016 r. pozostawił natomiast bez rozpoznania wniosek skarżącego o sporządzenie i doręczenie kopii dokumentów z akt sprawy.
Zażaleniem z dnia 1 sierpnia 2016 r. (data prezentaty) J. J. zaskarżył postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 czerwca 2016 r. W tym samym dniu Przewodniczący Wydziału zarządził przekazanie akt sprawy wraz z zażaleniem Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
Zażaleniem z dnia 30 sierpnia 2016 r. (data wpływu do Sądu) J. J. zaskarżył postanowienie z dnia 30 czerwca 2016 r. odrzucające skargę oraz zarządzenie z dnia 30 czerwca 2016 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.
W tym samym dniu do Sądu wpłynęła skarga J. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 184/16, w której skarżący podniósł, iż jego zdaniem zaszła nieuzasadniona zwłoka w okresie od 15 kwietnia 2016r. do 19 sierpnia 2016 r. w postaci opieszałego wezwania go do formalnego uzupełnienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniami z dnia 15 września 2016 r.: oddalił zażalenie J. J. na postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 24 czerwca 2016 r. odrzucające zażalenie (sygn. akt II OZ 905/16); oddalił zażalenie J.J. na postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2016r. odrzucające skargę (sygn. akt II OZ 1058/16); oddalił zażalenie J. J. na zarządzenie WSA w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2016 r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek skarżącego o sporządzenie i doręczenie kopii dokumentów z akt sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na przewlekłość postępowania podlega oddaleniu, ponieważ nie doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Wojewódzki Sądem Administracyjnym w Gdańsku.
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., dalej, jako: "ustawa"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są bowiem ustalenia faktyczne danej sprawy.
W przedmiotowej sprawie nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, że naruszył prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Od dnia wpływu do Sądu skargi (22 lutego 2016 r.) do dnia złożenia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (30 sierpnia 2016 r. - data nadania) upłynęło sześć miesięcy. W tym okresie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku podejmował czynności w rozsądnych terminach. Ponadto w dniu 30 czerwca 2016 r. wydał postanowienie, którym odrzucił skargę. W tych okolicznościach nie można stwierdzić, aby prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł o oddaleniu skargi na przewlekłość postępowania.