Uzasadnienie
Skarga R. P. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia 22 lipca 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń palną myśliwską wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 27 sierpnia 2013 r. (sygn. akt II SA/Wa 1688/13).
Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie.
W dniu 12 marca 2014 r. Komendant Główny Policji wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, a w dniu 10 kwietnia 2014 r. wpłynęła odpowiedź skarżącego na skargę kasacyjną. Akta sprawy wraz ze skargą kasacyjną zostały przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 16 kwietnia 2014 r. (sygn. akt II OSK 1059/14) i sprawa oczekiwała na wyznaczenie rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu spraw.
W dniu 13 października 2015 r. R. P. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II OSK 1059/14. Skarżący wniósł o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy nastąpiła przewlekłość, o zlecenie podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie, mających na celu wydanie orzeczenia kończącego postępowanie, o przyznanie skarżącemu od Skarbu Państwa sumy pieniężnej w wysokości 5000 zł, o dopuszczenie dowodów w postaci odpisu skargi kasacyjnej z dnia 20 marca 2014 r. i odpowiedzi na skargę kasacyjną z dnia 7 kwietnia 2014 r. oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów niniejszego postępowania.
W uzasadnieniu skargi na przewlekłość wskazano, iż akta sprawy wraz ze skargą kasacyjną Komendanta Głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2014 r. zostały przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 15 kwietnia 2014 r. Od tego dnia upłynęło ponad półtora roku, a Sąd nie podjął żadnej czynności w sprawie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 października 2015 r. termin rozprawy w tej sprawie został wyznaczony na dzień 30 grudnia 2015 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga R. P. na naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu sądowym toczącym się przed Naczelnym Sądem Administracyjny w sprawie o sygn. akt II OSK 1059/14 nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności tego sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka ta jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl).
Postępowanie w tej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie od dnia wpływu skargi do tego Sądu do dnia wydania wyroku trwało 5 miesięcy. Natomiast postępowanie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym, któremu strona skarżąca zarzuca przewlekłość trwa 18 miesięcy, licząc od dnia przekazania akt do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wprawdzie czas trwania postępowania kasacyjnego przekroczył 12 miesięcy, lecz należy mieć na uwadze, że znaczna liczba spraw wpływających ze środkami odwoławczymi do Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi przyczynę długiego oczekiwania na rozpoznanie sprawy. Stosownie do przepisu § 49 ust. 1 uchwały Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2010 r. w sprawie regulaminu wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego (M.P. Nr 86, poz. 1007) sprawy wpływające ze środkami odwoławczymi od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych należy rozpoznawać według kolejności ich wpływu do Sądu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Podstawy do szybszego rozpoznawania spraw mogą wynikać z przepisów ustaw szczególnych, które określają terminy rozpoznawania spraw przez sąd. Zgodnie z § 49 ust. 2 powołanej uchwały możliwe jest też zarządzenie przez Prezesa Izby rozpoznania sprawy poza kolejnością, jeżeli strona przedstawi powody uzasadniające przyśpieszenie rozpoznania.
W kategorii spraw, do której należy sprawa o sygn. akt II OSK 1059/14 przepisy szczególne nie nakładają na Naczelny Sąd Administracyjny obowiązku rozpoznania sprawy poza kolejnością wpływu. Skarżący nie składał również wniosku o przyśpieszenie rozpoznania tej sprawy. Mając na uwadze te wszystkie okoliczności, nie można uznać, że zwłoka w prowadzeniu postępowania przez Sąd była nieuzasadniona i że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Dodać należy, iż zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Izby Ogólnoadministracyjnej z dnia 19 października 2015 r. termin rozprawy w tej sprawie został wyznaczony na dzień 30 grudnia 2015 r.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji.