Uzasadnienie
W piśmie z dnia 4 września 2013 r. J. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie wniosku J. H. z dnia 2 października 2006r. dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 października 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 911/13, skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. została wyłączona do odrębnego postępowania i zarejestrowana pod sygnaturą akt II SAB/Lu 630/13.
Zarządzeniem z dnia 9 października 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2013 r. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący w piśmie z dnia 29 października 2013 r. wniósł o zwolnienie z kosztów sądowych. W wykonaniu wezwania Sądu z dnia 5 listopada 2013 r., w dniu 18 listopada 2013 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 911/13, referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W pismach procesowych z dnia 7 grudnia 2013 r. i 26 stycznia 2014 r. (k. 31 i 36 akt II SAB/Lu 630/13) skarżący domagał się zobowiązania organu do rozdzielenia akt administracyjnych i sporządzenia osobnych odpowiedzi na skargę do spraw o sygn. akt II SA/Lu 911/13 i akt II SAB/Lu 630/13, kwestionując rozdzielenie tych spraw przez Przewodniczącego Wydziału. W wykonaniu zarządzeń sędziego z dnia 8 stycznia 2014 r. i 12 lutego 2014 r., pismami z dnia 10 stycznia 2014 r. i z dnia 13 lutego 2014 r. (k. 34 i 38 akt II SAB/Lu 630/13) udzielono skarżącemu odpowiedzi na te wnioski.
Pismem z dnia 3 marca 2014 r. skarżący złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 911/13, wnosząc o stwierdzenie przewlekłości tego postępowania, zasądzenie na jego rzecz sumy pieniężnej w wysokości 20 000 zł wraz z odsetkami oraz o zobowiązanie Sądu do załatwienia jego wniosku z dnia 7 grudnia 2013 r. w terminie 7 dni. W uzasadnieniu skargi na przewlekłość skarżący zarzucił, iż pisma Sądu z dnia 10 stycznia 2014 r. i z dnia 13 lutego 2014 r. nie wyjaśniają żadnego z opisanych przez niego problemów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przedmiotowej sprawie prawo skarżącego J. H. do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie zostało naruszone.
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności tego sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym oraz że zwłoka ta jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 powołanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania.
Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy (por. postanowienia NSA: z dnia 24 kwietnia 2008 r., I OPP 16/08, Lex 479698, z dnia 4 czerwca 2008 r., I OPP 20/08, Lex 479136, z dnia 24 lipca 2008 r., II OPP 20/08, Lex 493700).
W kontrolowanym postępowaniu sądowym nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie, że działał w sposób przewlekły. Postępowanie przed tym Sądem od dnia wpływu skargi (9 października 2013 r.) do dnia wniesienia skargi na przewlekłość postępowania (5 marca 2014 r.) trwało 5 miesięcy. Przedłużenie się tego postępowania spowodowane było koniecznością rozpoznania przez Sąd wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
W skardze na przewlekłość postępowania skarżący zakwestionował rozdzielenie przez Przewodniczącego Wydziału jego skarg zawartych w jednym piśmie z dnia 4 września 2013 r. Zgodnie z art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozdzielenie tych spraw było zgodne z prawem i nie spowodowało przewlekłości postępowania w tej sprawie, gdyż postępowania w obu sprawach prowadzone były równolegle i terminowo. Żądanie skarżącego zawarte w piśmie z dnia 7 grudnia 2013 r. dotyczące zobowiązania organu do rozdzielenia akt administracyjnych i sporządzenia osobnych odpowiedzi na skargę do spraw o sygn. akt II SA/Lu 911/13 i akt II SAB/Lu 630/13 jest bezpodstawne i zmierza do przedłużenia tego postępowania.
W odpowiedzi na skargę z dnia 1 października 2013 r. organ odniósł się bowiem zarówno do zarzutów dotyczących zaskarżonego postanowienia, jak i przewlekłego prowadzenia postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. Rację ma skarżący, że w piśmie z dnia 10 stycznia 2014 r. błędnie wskazano, iż sprawa o sygn. akt II SA/Lu 911/13 dotyczy skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2013 r., w sytuacji gdy skarga dotyczy postanowienia tego organu z dnia [...] sierpnia 2013 r., lecz to uchybienie nie miało żadnego wpływu ani na prawidłowość rozdzielenia skarg, ani na czas trwania tego postępowania.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w tej sprawie nie można stwierdzić, że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie i na podstawie art. 12 ust. 1 powołanej na wstępie ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.