Uzasadnienie
L. L. w dniu 11 grudnia 2009 r. wystąpił z wnioskiem o wyłączenie sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego: W. R., J. K. oraz M. S. w sprawie ze skargi L. L. na decyzje Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] marca 2008 r. w przedmiocie choroby zawodowej. Skarżący podniósł szereg zarzutów dotyczących nieprawidłowego rozpoznania jego skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach oraz wniosku o uzupełnienie postanowienia z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt II OPP 22/09.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione. O wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjne, w którym sprawa się toczy (art. 22 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Z akt sprawy wynika, że postępowanie w sprawie ze skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w sprawie ze skargi L. L. na decyzje Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] marca 2008 r. w przedmiocie choroby zawodowej, toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zostało zakończone prawomocnym postanowieniem z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt II OPP 22/09 o odrzuceniu skargi na przewlekłość postępowania. Prawomocnym postanowieniem z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt II OPP 22/09 Naczelny Sąd Administracyjny odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia 29 października 2009 r. Skarżący w dniu 11 grudnia 2009 r. (data stempla pocztowego) wystąpił z wnioskiem o wyłączenie sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego: W. R., J. K. oraz M. S.. Wniosek o wyłączenie sędziego wnosi się w toku postępowania, ma on bowiem zagwarantować rozpoznanie sprawy przez bezstronny sąd.
Skoro postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach zostało zakończone, to wniosek o wyłączenie sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalny. Podobne stanowisko wyrażone zostało w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2007 r. oraz dnia 14 czerwca 2007 r., sygn. akt II OZ 1474/06.
Mając te wszystkie względy na uwadze należy uznać, że wniosek o wyłączenie sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego: W. R., J. K. oraz M. S. jest niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.