Uzasadnienie
W dniu 28 czerwca 2011 r. (data nadania do Naczelnego Sądu Administracyjnego) L. L. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu w sprawie z wniosku L. L. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie z jego skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tychach w przedmiocie choroby zawodowej, sygn. akt IV SAB/Gl 59/09.
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt II OW 96/10 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach od rozpoznawania tej sprawy. Dnia 15 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przesłał akta sprawy o sygn. IV SAB/Gl 59/09 uzupełnione o oświadczenia sędziów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Postanowieniem z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt II SO/Op 1/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek L. L. o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów orzekających w WSA w Gliwicach. Odpis powyższego postanowienia skarżący odebrał w dniu 1 kwietnia 2011 r. W dniu 4 kwietnia 2011 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia 20 maja 2011 r., sygn. akt II OZ 387/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie L. L. na postanowienie WSA w Opolu z dnia 24 marca 2011 r. W dniu 26 maja 2011 r. do Wydziału II Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga L. L. na przewlekłość postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu. Dnia 3 czerwca 2011 r. (data prezentaty sądu) L. L. złożył wniosek o wyłączenie sędziego NSA A. J. od rozpoznawania sprawy o sygn. II OZ 387/11. Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2011 r., sygn. akt II OZ 387/11 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił przedmiotowy wniosek.
Dnia 29 czerwca 2011 r. (data prezentaty sądu) do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła kolejna skarga na przewlekłość postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.- zwana dalej "ustawą") strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy, bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Według art. 3 pkt 6 wspomnianej ustawy uprawnionym do wniesienia skargi jest w postępowaniu sądowoadministracyjnym – skarżący oraz uczestnik postępowania na prawach strony.
Skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie została wniesiona w dniu 29 czerwca 2011 r. (data prezentaty sądu), a więc już po zakończeniu postępowania w sprawie prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2011 r., sygn. akt II OZ 387/11 oddalającym zażalenie. Podkreślenia wymaga fakt, że orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne z chwilą ich podjęcia, bowiem nie przysługują od nich żadne środki zaskarżenia. W tym stanie sprawy skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna, gdyż skarga taka stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. może być wniesiona w toku postępowania w sprawie.
Podkreślić należy, że skarga na przewlekłość postępowania stanowi doraźną interwencję przeciwdziałającą niezasadnie przedłużającemu się postępowaniu sądowemu, a zatem jest środkiem prawnym egzekwującym rozpoznanie sprawy przez sąd. Jej funkcją jest przede wszystkim wymuszenie nadania sprawie odpowiedniego biegu. Skarga na przewlekłość postępowania ma zapewnić szybką reakcję na trwającą zwłokę w czynnościach sądu, a więc spełni swoją rolę jedynie wtedy, gdy zostanie wniesiona w toku postępowania. Należy więc przyjąć, że dopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym jedynie do prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. A contrario, skarga wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. akt I OPP 31/10, LEX nr 643291).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.