Uzasadnienie
Skarga A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 15 lipca 2015 r.
Wyrokiem z dnia 21 października 2015 r. Sąd oddalił tę skargę. Postanowieniem z dnia 16 lutego 2016 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną A. K. od tego wyroku. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2016 r. Sąd odrzucił zażalenie A. K. na postanowienie z dnia 16 lutego 2016 r. Wyrok stał się prawomocny od dnia 10 maja 2016 r.
Przesyłka zawierająca odpis sentencji wyroku z dnia 21 października 2015 r. została wysłana do uczestniczki postępowania A. K. w dniu 28 października 2015 r. Przesyłka ta była dwukrotnie awizowana i nie została podjęta przez stronę we wskazanym urzędzie pocztowym. W związku z tym, Sąd uznał ją za skutecznie doręczoną w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej w skrócie p.p.s.a., z dniem 13 listopada 2015 r. (k.35). W związku z wnioskiem uczestniczki z dnia 1 maja 2016 r. o doręczenie wyroku, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 maja 2016 r., została ona wezwana do sprecyzowania tego wniosku w terminie 7 dni (czy dotyczy on odpisu czy kserokopii oraz czy dotyczy samej sentencji czy również uzasadnienia wyroku). Uczestniczka odebrała to wezwanie w dniu 6 czerwca 2016 r. i nie odpowiedziała na nie w wyznaczonym terminie. Dopiero w ponownym wniosku z dnia 10 sierpnia 2016 r. wskazała, że prosi o przesłanie odpisu sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem. W piśmie z dnia 11 sierpnia 2016 r. Sąd poinformował ją, iż wobec braku odpowiedzi na wezwanie z dnia 18 maja 2016 r. niemożliwe było wydanie dokumentów z akt sprawy.
W piśmie z dnia 15 października 2016 r. uczestniczka postępowania A. K. wniosła skargę "na działanie Sądu" w przedmiocie uchylania się od doręczenia jej wyroku z dnia 21 października 2016 r. wraz z uzasadnieniem. W uzasadnieniu wskazała, iż pomimo jej dwóch wniosków z dnia 1 maja 2016 r. i 10 sierpnia 2016 r. Sąd nie doręczył jej odpisu wyroku wydanego w tej sprawie. W piśmie z dnia 16 listopada 2016 r. A. K. sprecyzowała, iż jej pismo z dnia 15 października 2016 r. jest skargą na przewlekłość postępowania w tej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2016 r., poz. 1259), skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Oznacza to, że skarga na przewlekłość postępowania jest dopuszczalna jedynie w toku postępowania w sprawie, której dotyczy, bowiem zasadniczym celem tej skargi jest usunięcie stanu przewlekłości i spowodowanie rozpoznania toczącej się sprawy. W związku z tym stwierdzić należy, że niedopuszczalne jest zarówno wniesienie skargi na przewlekłość postępowania po prawomocnym zakończeniu postępowania, jak również przed jego wszczęciem.
Z akt sprawy wynika, że w tej sprawie postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie nie toczy się, ponieważ zostało zakończone wyrokiem tego Sądu z dnia 21 października 2015 r. Wyrok ten stał się prawomocny od dnia 10 maja 2016 r. Skarga na przewlekłość postępowania w tej sprawie wniesiona została zatem już po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego (17 października 2016 r.). W związku z powyższym skarga uczestniczki postępowania na przewlekłość postępowania w tej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W odniesieniu do zarzutu A. K., iż w dniu 13 listopada 2015 r. (w piśmie z dnia 15 września 2016 r. Sąd omyłkowo wskazał datę 13 listopada 2016 r.) nie został jej doręczony odpis wyroku z dnia 21 października 2015 r. wskazać należy, iż przesyłka zawierająca odpis sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym została wysłana do niej w dniu 28 października 2015 r. Przesyłka ta była dwukrotnie awizowana i nie została podjęta przez stronę we wskazanym urzędzie pocztowym. W związku z tym, Sąd prawidłowo uznał ją za skutecznie doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a. z dniem 13 listopada 2015 r. (k. 35). Natomiast Sąd miał obowiązek uwzględnić wnioski uczestniczki postępowania z dnia 1 maja 2016 r. i 10 sierpnia 2016 r. i doręczyć jej żądane odpisy wyroku wraz z uzasadnieniem po uprzednim wezwaniu do uiszczenia odpowiedniej opłaty. Strona ma bowiem prawo w każdym czasie, nawet po uprawomocnieniu się orzeczenia, otrzymać odpisy, kserokopie lub wyciągi z akt sprawy (art. 12 a § 2 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 i 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 8 ust. 2 powołanej na wstępie ustawy orzekł jak w sentencji.