Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 marca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę L. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach.
Skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył L. L., stwierdzając, że został pozbawiony przez ten Sąd prawa do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy. Wraz ze skargą o wznowienie postępowania skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wyłącznie w sprawie sędziego NSA Włodzimierza Rymsa, sędziego NSA Zofii Flasińskiej i sędziego NSA Marka Stojanowskiego oraz wniosek o wyłączenie tych Sędziów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu.
Wyjaśnić trzeba, iż postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania nie jest zwykłym postępowaniem sądowym ani też postępowaniem ze skargi kasacyjnej, lecz ma ono charakter nadzwyczajny, gdyż może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania muszą być zachowane wymogi określone w dziale VII ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z treścią art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 280 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, bowiem merytoryczne rozpoznanie skargi jest niemożliwe, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W myśl art. 276 P.p.s.a. "do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175".
W okolicznościach niniejszej sprawy, skarga o wznowienie postępowania została złożona osobiście przez stronę, nie będącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych. Oznacza to, że nie został spełniony obowiązek ustawowy z art. 276 w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a. Strona skarżąca nie miała, bowiem wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania, zakończonego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z tych też względów skarga podlegała odrzuceniu.
Odnośnie złożonego wraz z niniejszą skargą o wznowienie postępowania wniosku o wyłączenie sędziów, jak również żądania o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wyłączenie sędziego, stwierdzić trzeba, iż brak było podstaw do jego merytorycznego rozpoznania. Po pierwsze, skład Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę został wyznaczony w drodze losowania przeprowadzonego przez Przewodniczącą Wydziału, z wyłączeniem z mocy ustawy (art. 18 § 3 P.p.s.a.) m.in. sędziego NSA Włodzimierza Rymsa, sędziego NSA Zofii Flasińskiej i sędziego NSA Marka Stojanowskiego.
Po drugie, wobec zaistnienia ww. przeszkód formalnych uniemożliwiających skuteczne żądanie wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania, nie była również możliwa ocena, czy zachodzi którakolwiek z przesłanek wznowienionych, w tym ta dotycząca składu Sądu, który wydał postanowienie z dnia 7 marca 2014 r. Rozpoznanie zaś powyższych wniosków, które w istocie zmierzają do zmiany ww. prawomocnego postanowienia, prowadziłoby faktycznie do obejścia nadzwyczajnego trybu weryfikacji prawomocnych rozstrzygnięć sądowych.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związki z art. 276 i art. 193 P.p.s.a. odrzucił skargę L. L. o wznowienie postępowania sądowego.