Uzasadnienie
Skarżący D. i M. W. wnieśli skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie z ich skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 176/04 w sprawie ze skargi D., M., J. i M. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wybudowania budynku mieszkalnego, żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania oraz domagając się odszkodowania w kwocie 20 000 zł.
Z akt sprawy wynika, że wyrokiem z dnia 11 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę. W dniu 10 grudnia 2009 r. skarżący wnieśli skargę kasacyjną, która została przedstawiona Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wraz z aktami sprawy w dniu 15 marca 2010 r. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 grudnia 2009 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2011 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 7 kwietnia 2011 r. Na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2011 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wyłączenie składu sędziowskiego orzekającego w tej sprawie. Termin rozprawy został odroczony celem rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów. Postanowieniem z dnia 13 maja 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek. Zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2011 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 10 sierpnia 2011 r. Na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2011 r. skarżąca ponownie wystąpiła z wnioskiem o wyłączenie składu sędziowskiego oraz ze skargą na przewlekłość postępowania. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wyłączenie sędziów. Wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy.
W tej sprawie nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Po prawidłowym i terminowym wykonaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wstępnych czynności sądowych, sprawa oczekiwała na wyznaczenie terminu rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu. Czas oczekiwania na wyznaczenie terminu rozprawy spowodowany jest dużym wpływem spraw do Naczelnego Sądu Administracyjnego, przekraczającym możliwości ich szybszego rozpoznawania przez ten Sąd. Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2011 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 7 kwietnia 2011 r. Okoliczność, że postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostało zakończone dopiero w dniu 10 sierpnia 2011 r. wyrokiem oddalającym skargę kasacyjną nie prowadzi do przyjęcia, że prawo skarżących do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone, ponieważ znaczny okres rozpoznawania sprawy spowodowany był w szczególności tym, że skarżący na rozprawie występowali z wnioskami o wyłączenie składu sędziowskiego, w wyniku czego konieczne było odroczenie terminu rozprawy celem rozpoznania wniosków, które okazywały się bezzasadne i w istocie zmierzały do wydłużenia postępowania w tej sprawie. Przekazanie sprawy do NSA ze skargą kasacyjną w marcu 2010 r. było również następstwem rozpoznawania wniosków i żądań skarżących. Te wszystkie okoliczności prowadzą do przyjęcia, że nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy.
Mając na uwadze powyższe względy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na przewlekłość postępowania stwierdzając, że w przedmiotowym postępowaniu nie można mówić o przewlekłości w rozumieniu przepisów ustawy.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.
.