Uzasadnienie
K. K. wniosła 27 września 2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę opartą na przepisach ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr. 179 poz. 1843) domagając się:
1/ stwierdzenia przewlekłości postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie z jej skargi wniesionej 2 stycznia 2004 r. 2/ zasądzenia na jej rzecz od Skarbu Państwa odszkodowania w kwocie 10000 zł.
W uzasadnieniu tej skargi podniosła, że w dniu 2 stycznia 2004 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr [...] w G. w przedmiocie wydania dokumentacji medycznej, która do 27 września 2004 r. nie została merytorycznie rozpoznana, bowiem w sprawie nie wydano prawomocnego orzeczenia.
Według skarżącej Sąd działający w imieniu Rzeczpospolitej Polskiej zobowiązany jest do przestrzegania praw międzynarodowych (Konwencji, Umów, Paktów), żeby stronie poszkodowanej zapewnić ochronę prawną. W tym przypadku Sąd tego nie uczynił, bo postępowanie w sprawie trwa dłużej niż jest to konieczne do rozpatrzenia sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawa z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843) reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu. Według postanowień art. 2 ust. 1 cyt. ustawy strona może wnieść skargę na przewlekłość postępowania sądowego, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu którego skarga dotyczy nastąpiła przewlekłość, wnosi się w toku postępowania w sprawie do sądu przed, którym toczy się postępowanie (art. 5 ust. 1 i 2 ustawy). Odnosząc ten stan prawny do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w tym przypadku nie nastąpiła przewlekłość postępowania sadowego w rozumieniu powołanych przepisów.
K. K. 8 stycznia 2004 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr [...] w G. w przedmiocie wydania dokumentacji medycznej. Następnie 3 marca 2004 r. skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych uzupełniając go 16 marca 2004 r. przez dostarczenie wypełnionego formularza wniosku o prawo pomocy. W dniu 18 marca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem przyznał K. K. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
Po nadesłaniu przez Dyrektora Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr [...] w G. odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy Przewodniczący Wydziału skierował sprawę na posiedzenie niejawne celem zbadania jej dopuszczalności.
Na posiedzeniu tym w dniu 18 czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem o sygn. akt III S.A./Gd 3/04 odrzucił skargę K. K. jako niedopuszczalną. 8 lipca 2004 r. odpis postanowienia z uzasadnieniem wraz z pouczeniem o zasadach sporządzania i trybie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony stronom postępowania. Od tego dnia stosownie do treści art. 177 par. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) rozpoczął bieg 30 dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W terminie przewidzianym ustawą skarga kasacyjna nie została wniesiona i postanowienie, o którym wyżej mowa stało się prawomocne.
Tak, więc w chwili wniesienia przez K. K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym sprawa w tym sądzie była już zakończona.
Sytuacji w tym względzie nie zmienia fakt, że z wniosku skarżącej z 9 lipca 2004 r. toczyło się postępowanie w przedmiocie przyznania jej prawa pomocy w formie ustanowienia adwokata z urzędu do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej.
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z 21 lipca 2004 r. odmówił K. K. przyznania wnioskowanego prawa pomocy.
W wyniku złożonego przez skarżącą od tego postanowienia sprzeciwu sprawę w tym zakresie rozpoznał Wojewódzki Sąd Administracyjny, który postanowieniem z 19 sierpnia 2004 r. odmówił zainteresowanej przyznania prawa pomocy.
W dniu 23 sierpnia 2004 r. Sąd przesłał odpis tego postanowienia skarżącej z pouczeniem o prawie złożenia na nie zażalenia. Zostało ono odebrane przez córkę K. K. – J. K. w dniu 9 września br. a w dniu 16 września 2004 r. skarżąca wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie zażalenie. Odpis zażalenia został przekazany stronie przeciwnej postępowania, która w dniu 11 października 2004 r. wniosła na nie odpowiedź.
Powyższe wskazuje, że postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku ze skargi K. K. z 8 stycznia 2004 r. zostało zakończone a wszczęte wnioskiem skarżącej z lipca br. postępowanie w przedmiocie przyznania zainteresowanej prawa pomocy w formie ustanowienia adwokata z urzędu do sporządzenia skargi kasacyjnej, w związku z wykorzystaniem przez K. K. przysługujących środków odwoławczych od orzeczeń negatywnie odnoszących się do jej wniosku – jest w toku.
Stąd też skargę na przewlekłość postępowania w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku wniesioną przez K. K. należało uznać za pozbawioną podstaw i na zasadzie art. 12 ust. 1 powołanej ustawy z 17 czerwca 2004 r. w związku z art. 8 ust. 2 tej ustawy i art. 197 par. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr. 153 poz. 1270) – oddalić.