Uzasadnienie
Skarga R. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 37/15 wpłynęła do Sądu w dniu 6 lutego 2017 r.
W dniu 6 lutego 2017 r. Przewodniczący Wydziału II przeprowadził losowanie sędziego sprawozdawcy w tej sprawie oraz wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi o wznowienie oraz do nadesłania jednego odpisu skargi oraz wskazania podstawy prawnej wznowienia i jej uzasadnienia oraz okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
W dniu 13 marca 2017 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W dniu 22 marca 2017 r. został wezwany do nadesłania wniosku na urzędowym formularzu. W dniu 20 kwietnia 2017 r. skarżący wykonał to wezwanie. W dniu 2 maja 2017 r. referendarz sądowy na podstawie art. 255 w zw. z art. 258 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o dodatkowe informacje i dokumenty.
W dniu 7 czerwca 2017 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w tej sprawie, żądając: stwierdzenia przewlekłości postępowania, wydania Prezesowi Sądu zalecenia podjęcia odpowiednich czynności (wyznaczenia pełnomocnika z urzędu), zasądzenia na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 20 000 zł i kosztów postępowania oraz zobowiązania do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że referendarz sądowy bez podstawy prawnej wezwał go do nadesłania dodatkowych informacji i dokumentów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga R. S. na naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu sądowym toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 69/17 nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności tego sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. z 2016 r., poz. 1259). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka ta jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania.
Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl).
Postępowanie w tej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu od dnia wpływu skargi (6 lutego 2017 r.) do dnia wniesienia skargi na przewlekłość postępowania (7 czerwca 2017 r.) trwa 4 miesiące, a więc nie został przekroczony termin 12 miesięcy.
Postępowanie przedłużyło się w związku z koniecznością rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wbrew twierdzeniom skarżącego referendarz sądowy prawidłowo podał podstawę prawną wezwania z dnia 2 maja 2017 r., tj. art. 255 w zw. z art. 258 § 1 pkt 5 p.p.s.a. Zgodnie art. 255 p.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Natomiast zgodnie z art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy, który - w myśl art. 258 § 2 pkt 5 p.p.s.a. - jest uprawniony do wzywania stron do uzupełnienia braków formalnych wniosków, a także do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów.
W tej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł więc podstaw do stwierdzenia, iż nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu powołanych przepisów ustawy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji.