Postanowienie NSA z 25 lutego 2011 r., II OPP 3/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 934/10

Sprawa

w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia (...) czerwca 2010 r., nr (...) w przedmiocie odmowy rozbiórki części ogrodzenia postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA: Marek Stojanowski (spr.), Andrzej Gliniecki

Uzasadnienie

Pismem z dnia 10 lutego 2011 r. J. J. wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 934/10 w sprawie z jej skargi na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia (...) czerwca 2010 r., nr (...) w przedmiocie odmowy rozbiórki części ogrodzenia.

W uzasadnieniu skarżąca wniosła o stwierdzenie przewlekłości w wyżej wymienionym postępowaniu, przesłanie w jak najszybszym czasie postanowienia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi oraz zasądzenie od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej odpowiedniej sumy pieniężnej jako zadośćuczynienia.

Jak wynika z akt sprawy skarga J. J. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 1 września 2010 r.

Postanowieniem z dnia 1 października 2010 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. J. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia (...) czerwca 2010 r., nr (...) w przedmiocie odmowy rozbiórki części ogrodzenia.

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Rozstrzygnięcie to skarżąca odebrała w dniu 4 stycznia 2011 r. W dniu 14 stycznia 2011 r. doręczono skarżącej odpis zapadłego w sprawie wyroku. Pismem z dnia 11 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi o wskazanie adwokata z urzędu dla skarżącej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga J. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 934/10 nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności Sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. – zwanej dalej: "ustawą"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy.

W przedmiotowej sprawie nie można zarzucić Sądowi pierwszej instancji przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były bez nieuzasadnionej zwłoki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi już po trzech miesiącach od wpłynięcia skargi wydał merytoryczne rozstrzygnięcie w sprawie. Również wnioski o przyznanie prawa pomocy składane przez skarżącą rozpatrywane były terminowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Zwrócenie się przez Sąd pierwszej instancji miesiąc po uprawomocnieniu się postanowienia o przyznaniu prawa pomocy do Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, nie nosi znamion przewlekłości postępowania w rozumieniu przepisów ustawy. Dlatego też, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wbrew twierdzeniom strony, nie można uznać, aby działania Sądu doprowadziły do przewlekłości postępowania w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł, jak w sentencji postanowienia.