Uzasadnienie
Skarga L. B., K. B., H. A., S. K., M. K., D. P., E. P. i E. T. –K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią organu na skargę wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 10 października 2012 r. (sygn. akt VII SA/Wa 2381/12).
W dniu 29 października 2012 r. wyznaczono rozprawę na dzień 11 grudnia 2012 r. Na rozprawie w tym dniu połączono tę sprawę ze sprawą o sygn. akt VII SA/Wa 2382/12 ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad i odroczono termin publikacji orzeczenia do dnia 13 grudnia 2012 r. Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił obie skargi.
Skargi kasacyjne od tego wyroku wnieśli Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (w dniu 6 marca 2013 r.) oraz S. K., M. K., E. P., D. P., E. T.-K., K. B., L. B. i H. A. (20 marca 2013 r.). Akta sprawy zostały przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 16 kwietnia 2013 r. W dniu 24 kwietnia 2013 r. wyznaczono rozprawę na dzień 20 czerwca 2013 r. Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Akta sprawy zostały zwrócone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 22 sierpnia 2013 r. i zarejestrowane pod sygn. VII SA/Wa 1832/13.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 września 2013 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 25 października 2013 r. W związku z wnioskiem S. K. i M. K. z dnia 1 października 2013 r. o przełożenie terminu rozprawy, rozprawa w dniu 25 października 2013 r. została odwołana. Kolejny termin rozprawy wyznaczono na dzień 20 lutego 2014 r. W dniu 24 stycznia 2014 r. wpłynął wniosek E. P. o zmianę terminu rozprawy, który na rozprawie nie został przez Sąd uwzględniony.
Po zamknięciu rozprawy w dniu 20 lutego 2014 r. Sąd odroczył publikację orzeczenia do dnia 6 marca 2014 r. (14 dni), a na posiedzeniu w dniu 6 marca 2014 r. Sąd po raz kolejny odroczył publikację orzeczenia do dnia 12 marca 2014 r. (6 dni).
Wyrokiem z dnia 12 marca 2014 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję w części uchylającej decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r., znak: [...] w zakresie lokalizacji zbiornika retencyjnego nr [...] zlokalizowanego na działkach nr ew. [...] i [...] w miejscowości B. i w tym zakresie stwierdzającej, że decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...] została wydana z naruszeniem prawa (pkt I), stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku (pkt II) oraz oddalił skargę M. K., S. K., E. P., D.P., E.T.-K., K. B., L. B. i H.A.
Akta sprawy zostały przekazane sędziemu sprawozdawcy celem sporządzenia uzasadnienia w dniu 12 marca 2014 r. i zostały zwrócone wraz z uzasadnieniem w dniu 17 kwietnia 2014 r. Po zebraniu podpisów pozostałych sędziów, odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został wysłany stronom w dniu 24 kwietnia 2014 r.
W dniu 16 kwietnia 2014 r. skarżący L. B., K. B., H. A., S. K., M. K., D.P., E. P. i E. T. –K. wnieśli w jednym piśmie skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1832/13. Skarżący podnieśli, że ogłoszenie orzeczenia w tej sprawie przekładane było przez Sąd dwukrotnie o 14 i o 6 dni, a do dnia wniesienia skargi na przewlekłość postępowania skarżący nie otrzymali odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Zdaniem skarżących, przekroczenie przez Sąd ustawowego terminu na sporządzenie uzasadnienia narusza ich prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Izby Ogólnoadministracyjnej z dnia 28 kwietnia 2014 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 100 zł od skargi na przewlekłość postępowania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. M. K. i E. T. –K. nie wniosły żądanej opłaty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) skarga podlega stałej opłacie w wysokości 100 złotych. W myśl art. 17 ust. 2 powołanej ustawy, jeśli skargę wniosło kilka osób, każda z nich uiszcza opłatę oddzielnie; jeżeli została uiszczona jedna opłata bez odpowiedniego wskazania, uznaje się, że wniosła ją osoba wymieniona jako pierwsza w skardze.
W związku z tym, że M. K. i E. T.-K., pomimo wezwania, nie uiściły opłaty od skargi, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił ich skargi na przewlekłość postępowania na podstawie 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., w zw. z art. 8 ust. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.
Rozpatrując skargę pozostałych osób, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że prawo skarżących do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie zostało w tej sprawie naruszone. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności tego sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka ta jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania.
W rozpoznawanej sprawie skarżący upatrują przewlekłości postępowania w tym, że Sąd dwukrotnie odroczył publikację orzeczenia w tej sprawie oraz w tym, że do dnia wniesienia skargi na przewlekłość postępowania nie otrzymali odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W odniesieniu do tych zarzutów wskazać należy, iż zgodnie z art. 139 § 1 p.p.s.a. ogłoszenie wyroku powinno nastąpić na posiedzeniu, na którym zamknięto rozprawę. Jednakże w sprawie zawiłej sąd może odroczyć ogłoszenie wyroku na czas do czternastu dni. W postanowieniu o odroczeniu sąd powinien wyznaczyć termin ogłoszenia wyroku i ogłosić go niezwłocznie po zamknięciu rozprawy. Termin ten może być przedłużony tylko raz i co najwyżej o siedem dni. Przedmiotowa sprawa jest sprawą zawiłą w rozumieniu powołanego przepisu, zarówno z uwagi na jej przedmiot (pozwolenie na budowę drogi ekspresowej), jak i ilość stron postępowania.
Sąd I instancji miał zatem ustawowe prawo do odroczenia publikacji orzeczenia w tej sprawie na podstawie art. 139 § 1 p.p.s.a. Odroczenie ogłoszenia wyroku w tej sprawie zostało dokonane z zachowaniem ustawowych terminów (14 i 7 dni).
Natomiast zgodnie z art. 141 § 1 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, z zastrzeżeniem § 2. W tej sprawie akta sprawy zostały przekazane sędziemu sprawozdawcy celem sporządzenia uzasadnienia w dniu 12 marca 2014 r. i zostały zwrócone wraz z uzasadnieniem w dniu 17 kwietnia 2014 r. Po zebraniu podpisów pozostałych sędziów, odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został wysłany stronom w dniu 24 kwietnia 2014 r. Wprawdzie Sąd przekroczył ustawowy termin na sporządzenie uzasadnienia wyroku, lecz nie było to przekroczenie nadmierne. Poza tym, przedmiotowa sprawa jest sprawą o skomplikowanym stanie faktycznym i prawnym, wymagała analizy obszernych akt administracyjnych, o czym świadczy chociażby uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2013 r. (42 strony).
Zatem przekroczenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustawowego terminu na sporządzenie uzasadnienia wyroku o ponad dwa tygodnie nie stanowi podstawy do stwierdzenia przewlekłości postępowania w tej sprawie.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy oddalił skargi L. B., K. B., H. A., S. K., D. P. i E. P. na przewlekłość postępowania.