Postanowienie NSA z 13 września 2017 r., II OPP 36/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi D. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu

Sprawa

w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 157/14 w sprawie ze skargi D. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Zofia Flasińska (spr.), Sędziowie NSA: Małgorzata Miron, Jolanta Rudnicka

Uzasadnienie

Skarga D. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 7 marca 2014 r.

Zarządzeniami z dnia 7 marca 2014 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącą do podpisania skargi i nadesłania jej jednego odpisu oraz do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca 14 kwietnia 2014 r. nadesłała podpisany egzemplarz skargi oraz złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.

W związku ze zmianą liczby stron postępowania w dniu 24 kwietnia 2014 r. skarżąca została wezwana do nadesłania dwóch odpisów skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Skarżąca wykonała to wezwanie 14 maja 2014 r.

Pismem z dnia 29 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy poprzez złożenie dodatkowych dokumentów. W dniu 25 maja 2014 r. skarżąca wniosła o wyłączenie referendarza sądowego Wiesława Jakubca. W dniu 29 maja 2014 r. przeprowadzono losowanie składu orzekającego w sprawie wyłączenia referendarza. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2014 r. Sąd oddalił wniosek o wyłączenie referendarza. W piśmie z dnia 30 czerwca 2014 r. skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniami z dnia 30 czerwca 2014 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia oraz do nadesłania dwóch odpisów zażalenia. W piśmie z dnia 7 lipca 2014 r. skarżąca poinformowała o wniesionej opłacie w kwocie 100 zł oraz podtrzymała wniosek o prawo pomocy. W dniu 10 lipca 2014 r. Sąd wezwał ją do wyjaśnienia czego dotyczy uiszczona opłata.

W dniu 14 lipca 2014 r. skarżąca wniosła o wyłączenie od orzekania w tej sprawie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Przy piśmie z dnia 29 lipca 2014 r. skarżąca nadesłała dwa egzemplarze zażalenia z dnia 30 czerwca 2014 r.

Zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału II uznał, że w związku z brakiem odpowiedzi na wezwanie z dnia 10 lipca 2014 r. uiszczoną opłatę zalicza na poczet wpisu od skargi.

Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2014 r. Sąd odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2014 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 2 czerwca 2014 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie referendarza sądowego. W piśmie z dnia 16 września 2014 r. skarżąca wniosła zażalenia na postanowienia z dnia 14 sierpnia 2014 r. Postanowieniami z dnia 9 października 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenia jako wniesione po terminie.

Zarządzeniem z dnia 23 października 2014 r. przewodniczący Wydziału zwrócił się do sędziów o złożenie wyjaśnień w trybie art. 22 § 2 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu do rozpoznania wniosku skarżącej o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

W dniu 17 sierpnia 2017 r. skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w tej sprawie, żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania w tej sprawie oraz o zasądzenia na jej rzecz od Skarbu Państwa kwoty 20 000 zł oraz o zwolnienie jej od opłaty od tej skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. z 2016 r., poz. 1259 ze zm.) skarga na przewlekłość powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających to żądanie. Skarżący powinien zatem w uzasadnieniu skargi szczegółowo wskazać, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy. Jego obowiązkiem jest precyzyjnie wskazanie na konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (por. postanowienia NSA: z dnia 16 czerwca 2008 r., sygn. akt II OPP 19/08 i z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FPP 5/14 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2005 r., sygn. akt III SPP 103/05 - publ.: OSNP 2006 r., z. 1-2). Skargę niespełniającą warunków, o których mowa w art. 6 ust. 2 sąd odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż skarga D. W. na przewlekłość postępowania w tej sprawie wprawdzie spełnia wymagania pisma procesowego, ale nie przytoczono w niej okoliczności uzasadniających żądanie (art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy). Skarżąca podniosła zarzuty dotyczące błędnego prowadzenia przez organ postępowania administracyjnego. Brak natomiast w tym piśmie konkretnych przykładów czynności procesowych, których Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie podjął lub dokonał wadliwie, a które w ocenie skarżącej mogłyby świadczyć o nieuzasadnionej zwłoce w postępowaniu sądowym. Przytoczenie w niej ogólnikowych sformułowań o przewlekłości postępowania i powołanie treści art. 1 ust. 2 i art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. nie można uznać za przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie, o jakich mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 9 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.