Postanowienie NSA z 22 października 2010 r., II OPP 38/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1024/08

Sprawa

w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Jan Kacprzak Marek Stojanowski (spr.)

Uzasadnienie

Pismem z dnia 30 września 2010 r. J. J. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie (sygn. akt III SA/Kr 1024/08) w sprawie z jego skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2006 r. w przedmiocie choroby zawodowej. W obszernym uzasadnieniu skargi J. J. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Sądem I instancji oraz zasądzenia na jego rzecz kwoty 20.000 zł.

Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2006 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie przez organ w dniu 13 października 2006 r. (data stempla pocztowego). Pismem z dnia 3 listopada 2006 r. skarżący zwrócił się do Sądu I instancji o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie referendarza sądowego umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych albowiem zgodnie z art. 239 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych zwolniona jest od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.

Następnie postanowieniem z dnia 30 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne przedstawione przez WSA w Krakowie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 125/06: czy art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji.

Zażalenie skarżącego na powyższe rozstrzygnięcie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt II OZ 875/07.

Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 19 czerwca 2008 r. sygn. akt P 23/07 orzekł, iż art. 237 § 1 pkt 2 i 3 Kodeksu pracy w zakresie, w jakim nie określają wytycznych dotyczących treści rozporządzenia, oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach – są niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto Trybunał orzekł, iż powyższe przepisy tracą moc obowiązującą z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z tym rozstrzygnięciem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21 października 2008 r. podjął zawieszone postępowanie sądowe.

Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008 r. Sąd I instancji uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Tego samego dnia skarżący złożył osobiście w siedzibie Sądu wniosek o wydanie mu sentencji i uzasadnienia zapadłego wyroku oraz złożył wypełniony formularz wniosku o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wyrok z dnia 10 grudnia 2008 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem został doręczony skarżącemu w dniu 11 lutego 2009 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru: k-171). Pismem z dnia 3 marca 2009 r. J. J. został wezwany do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, a w dniu 6 marca 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie.

Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OPP 4/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na przewlekłość postępowania.

Po zwrocie akt sprawy do Sądu I instancji w dniu 29 kwietnia 2009 r. (data prezentaty) sprawę skierowano na posiedzenie niejawne w dniu 21 maja 2009 r., na którym postanowieniem referendarza sądowego przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 5 czerwca 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł sprzeciw na powyższe postanowienie.

Postanowieniem z dnia 28 lipca 2009 r., po rozpoznaniu powyższego sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał skarżącemu adwokata z urzędu.

Zarządzeniem z dnia 22 września 2009 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu. Zarządzeniem z dnia 26 października 2009 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przesłał odpis prawomocnego orzeczenia w sprawie do organu, zwrócił akta administracyjne, a akta sądowe przekazał do archiwum. Następnie pełnomocnik z urzędu skarżącego, przy piśmie z dnia 2 listopada 2009 r., złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2009 r. przyznano pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

Pismem z dnia 30 września 2010 r. skarżący J. J. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W przedstawionym stanie faktycznym skarga J. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie podlega odrzuceniu.

Skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie z dnia 30 września 2010 r. została wniesiona przez skarżącego już po zakończeniu postępowania w sprawie prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 grudnia 2008 r., którym to uchylono zaskarżoną przez J. J. decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2006 r. oraz poprzedzająca ją decyzję organu pierwszej instancji.

W tym stanie rzeczy skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie jest niedopuszczalna, gdyż skarga taka zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.), może być wniesiona w toku postępowania w sprawie.

Wspomnieć należy, że skarga na przewlekłość postępowania jest środkiem prawnym wymuszającym rozpoznanie sprawy przez sąd, a więc spełni swoją rolę jedynie wtedy, gdy zostanie wniesiona w toku postępowania. Należy więc przyjąć, że dopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym do prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Skarga wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.