Postanowienie NSA z 25 lutego 2005 r., II OPP 4/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 lutego 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. P. z dnia 11 stycznia 2005r. o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie

Sprawa

w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] marca 2003r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a oddalić skargę na przewlekłość postępowania

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Elżbieta Stebnicka Edward Janeczko (spr.)

Uzasadnienie

Pismem z dnia 11 stycznia 2005r. A. P. powołując się na przepisy Ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2004r., Nr 179, poz. 1843, zwana dalej "Ustawą") wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody podkarpackiego z dnia 31 marca 2003r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego oraz o zasądzenie odszkodowania w wysokości 10.000 zł. W uzasadnieniu ww. skargi A. P. wskazał, że pomimo wniesienia skargi do Sądu na opisaną wyżej decyzję organu administracyjnego w dniu 9 maja 2003r. i usunięcia braków formalnych skargi w terminach wskazanych w wezwaniach – skarga nie została rozpatrzona. Dodatkowo podniósł, że jest dla niego niezrozumiały fakt wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wcześniejszego rozstrzygnięcia w sprawach skarg na bezczynność organów administracji, które zostały wniesione przez A. P. później niż skarga na opisaną wyżej decyzję.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga ta nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

Stosownie do brzmienia art. 1 ust. 1 powoływanej Ustawy skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość, może być uwzględniona w przypadku naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki na skutek działania lub bezczynności tego sądu. Zgodnie z art. 2 ust. 1 tej Ustawy o zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż jest to konieczne dla wyjaśnienia istotnych w sprawie okoliczności faktycznych i prawnych. Analizując, czy w sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania, należy uwzględnić ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, biorąc pod uwagę charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.

W rozpoznawanej sprawie wstępne czynności sądowe tj. wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu, przesłanie skargi organowi administracyjnemu, zostały dokonane terminowo i prawidłowo. Wykonanie przez Sąd tych czynności przeczy zarzutom podnoszonym w skardze na przewlekłość postępowania.

Zauważyć bowiem należy, że stosownie do przepisu § 31 ust. 1 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. z 2003r., Nr 169, poz. 1646) sprawy wniesione do sądu rozpoznaje się według kolejności ich wpływu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zasada rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oznacza, że sprawa skarżących nie może być rozpoznana przed rozpoznaniem spraw wniesionych wcześniej (tj. nie można wyznaczać terminu rozprawy). W znajdującym się w aktach przedmiotowej sprawy piśmie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 października 2003r. skierowanym do Prokuratury Rejonowej w Mielcu można przeczytać, że wynikający z kolejności wpływu termin rozprawy jest przewidywany na miesiące II kwartału 2005r. Okoliczność ta potwierdza brak przewlekłości w załatwianiu przedmiotowej sprawy przez ww. Sąd.

Co prawda § 31 ust. 2 powołanego Rozporządzenia daje podstawę do rozpoznania sprawy poza kolejnością, w drodze zarządzenia prezesa sądu, jeżeli jest to uzasadnione. Skorzystanie z tego trybu wymaga jednak wystąpienia ze stosownym wnioskiem przez stronę oraz wskazania okoliczności uzasadniających potrzebę rozpoznania sprawy poza kolejnością.

Dodatkowo zauważyć należy, że Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje w jej art. 119 postępowanie uproszczone. Tryb ten pozwala na szybsze rozpoznanie sprawy tj. bez wyznaczania rozprawy i może być stosowany w szczególności w sprawach, których stopień faktycznej i prawnej zawiłości nie jest znaczny, a ich charakter i znaczenie dla strony przemawiają za szybkim rozpoznaniem. Dla rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym konieczne jest jednak złożenie przez strony stosownego wniosku (pkt 2 powołanego art. 119).

Tak z akt sprawy, jak i z treści ww. skargi na przewlekłość postępowania nie wynika aby A. P. wystąpił z wnioskiem o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, czy też z wnioskiem do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o rozpoznanie sprawy poza kolejnością wpływu. W tej sytuacji stwierdzić należy, że postępowaniu prowadzonemu przez ww. Sąd Wojewódzki ze skargi A. P. nie można zarzucić przewlekłości.

Odnośnie podnoszonego ww. skardze na przewlekłość zarzutu wcześniejszego (niż rozstrzygnięcie opisanej wyżej skargi na decyzję Wojewody Podkarpackiego) rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wniesionych przez A. P. skarg na bezczynność organów administracji wskazać należy, że takie działanie Sądu jest uzasadnione charakterem skarg na bezczynność, które z racji konieczności zmuszenia organów do podjęcia działań w rozpatrywanych przez nich sprawach – winny być rozpatrywane w pierwszej kolejności.

Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.