Uzasadnienie
Skarga J. J. na decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie choroby zawodowej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią organu na skargę wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 18 czerwca 2012 r.
W tym samym dniu Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do nadesłania odpisu skargi. Skarżący wykonał to wezwanie w dniu 29 czerwca 2012 r.
Po doręczeniu odpisu skargi uczestnikowi postępowania, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 października 2012 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 7 grudnia 2012 r.
Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. J. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 13 marca 2013 r. W dniu 27 marca 2013 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o uzupełnienie wyroku oraz z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2013 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Na skutek sprzeciwu skarżącego, postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 24 czerwca 2013 r. do Sądu wpłynął odpis pisma Sekretarza Rady OIRP w Krakowie informującego o wyznaczeniu skarżącemu pełnomocnika z urzędu.
W dniu 1 lipca 2013 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, uzupełnioną następnie pismem z dnia 26 sierpnia 2013 r. Skarżący podniósł, że Sąd nie rozpoznał do tej pory jego wniosku z dnia 25 marca 2013 r. o uzupełnienie wyroku.
Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu wniosku pełnomocnika skarżącego, przywrócił skarżącemu termin do złożenia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przedmiotowej sprawie prawo skarżącego J. J. do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie zostało naruszone.
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności tego sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka ta jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania.
Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy (por. postanowienia NSA: z dnia 24 kwietnia 2008 r., I OPP 16/08, Lex 479698, z dnia 4 czerwca 2008 r., I OPP 20/08, Lex 479136, z dnia 24 lipca 2008 r., II OPP 20/08, Lex 493700).
W tej sprawie nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, że prowadził postępowanie w sposób przewlekły. Postępowanie przed tym Sądem od dnia wpływu skargi (18 czerwca 2012 r.) do dnia wydania wyroku (7 grudnia 2012 r.) trwało niecałe 6 miesięcy, a do dnia wniesienia skargi na przewlekłość postępowania (1 lipca 2013 r.) – niewiele ponad 12 miesięcy. Wprawdzie w tej sprawie został przekroczony termin 12 miesięcy, ale przekroczenie to było nieznaczne, a przedłużenie się tego postępowania spowodowane było koniecznością rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 25 marca 2013 r. o przyznanie prawa pomocy. Zwłoka ta spowodowana była również działaniem skarżącego, który złożył sprzeciw od korzystnego dla niego postanowienia referendarza sądowego z dnia 5 kwietnia 2013 r.
W odniesieniu do zarzutu skarżącego, że do tej pory nie został rozpoznany jego wniosek z dnia 25 marca 2013 r. o uzupełnienie wyroku, wskazać należy, iż Sąd prawidłowo w pierwszej kolejności rozpoznał wniosek skarżącego z tej samej daty o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił wniosek skarżącego. W dniu 24 czerwca 2013 r. do Sądu wpłynął odpis pisma Sekretarza Rady OIRP w Krakowie informującego o wyznaczeniu skarżącemu pełnomocnika z urzędu. Jak wynika z akt sprawy wniosek skarżącego zostanie rozpoznany na rozprawie w dniu 9 października 2013 r.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w tej sprawie nie można stwierdzić, że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.