Postanowienie NSA z 16 października 2013 r., II OPP 45/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Z. B. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie sygn. akt II SAB/Kr 98/13 postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Zofia Flasińska, Marek Stojanowski

Uzasadnienie

Skarżący Z. B. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie z jego skargi na bezczynność Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie (sygn. akt II SAB/Kr 98/13), żądając stwierdzenia przewlekłości postępowania, zalecenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu wyznaczenia terminu posiedzenia oraz przyznania skarżącemu sumy pieniężnej w wysokości 20 000 zł.

Z akt sprawy wynika, że skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przekazana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 6 czerwca 2013 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 czerwca 2013 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi na bezczynność przez jej sprecyzowanie, czy dotyczy ona wyłącznie bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r., czy również bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w innej sprawie oraz o wykazanie, że przed wniesieniem skargi wyczerpane zostały środki zaskarżenia. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 17 czerwca 2013 r. wskazał, że skarga jest sporządzona poprawnie, a wezwanie jest niejasne. Ponadto skarżący podniósł, że jego skarga nie obejmuje wyłącznie jednej sprawy, na dowód czego załączył szereg pism. Z uwagi na przyznanie skarżącemu w tej sprawie pełnomocnika w ramach prawa pomocy postanowieniem z dnia 7 czerwca 2013 r., sygn. akt II SO/Kr 13/13 wezwano tego pełnomocnika zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2013 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi na bezczynność poprzez sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia oraz wykazanie, że zostały wyczerpane środki zaskarżenia. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego wskazał, że wnosi o potraktowanie jako odpowiedzi na wezwanie pisma skarżącego z dnia 17 czerwca 2013 r., w którym skarżący wskazuje, że skarga nie obejmuje wyłącznie jednej sprawy. Pełnomocnik skarżącego został ponownie wezwany do sprecyzowania przedmiotu skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wyraźne określenie: czy jest to skarga na bezczynność – jeżeli tak, to jakiej konkretnie czynności organ nie dokonał, czy też jest to skarga na akt lub czynności – jeżeli tak, to na jaki konkretnie akt lub czynność. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika skarżącego, że udzielona przez skarżącego odpowiedź nie była jasna. W dniu 24 września 2013 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania w tej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.; dalej: ustawa). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były bez nieuzasadnionej zwłoki. Sąd pierwszej instancji prawidłowo w pierwszej kolejności podjął niezbędne czynności mające na celu jednoznaczne ustalenie przedmiotu skargi. Okoliczność, że nie został jeszcze wyznaczony termin posiedzenia spowodowane jest tym, że z treści skargi nie wynika jednoznacznie co jest jej przedmiotem, a kwestia ta nie została wyjaśniona w sposób nie budzący wątpliwości ani przez skarżącego w odpowiedzi na wezwanie ani przez pełnomocnika skarżącego. Ponadto od czasu przekazania skargi przez organ do czasu wniesienia skargi na przewlekłość postępowania upłynęło niecałe pięć miesięcy.

Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie stwierdzając, że w tym postępowaniu nie można mówić o przewlekłości w rozumieniu przepisów ustawy.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, oddalił skargę na przewlekłość postępowania.