Postanowienie NSA z 30 marca 2017 r., II OPP 7/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 303/16

Sprawa

w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Jacek Chlebny, Sędziowie NSA: Małgorzata Dałkowska-Szary, Zofia Flasińska (spr.)

Uzasadnienie

Skarga J.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 20 kwietnia 2016 r. (sygn. akt II SA/Łd 303/16).

Postanowieniem z dnia 13 maja 2016 r. Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym. Pismem z dnia 26 czerwca 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi poinformowała Sąd o osobie wyznaczonej do reprezentowania skarżącej.

Wyrokiem z dnia 25 listopada 2016 r. Sąd oddalił skargę.

W osobnych pismach z dnia 28 listopada 2016 r. skarżąca oraz jej pełnomocnik z urzędu wnieśli o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie im odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Odpisy te zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 22 grudnia 2016 r.

Postanowieniem z dnia 7 lutego 2017 r. Sąd stwierdził prawomocność wyroku od dnia 24 stycznia 2017 r.

W piśmie z dnia 30 stycznia 2017 r. skarżąca złożyła "skargę na bezczynność Sądu" polegającą na niesporządzeniu i niedoręczeniu jej uzasadnienia wyroku. Wniosła o stwierdzenie przewlekłości postępowania w zakresie załatwienia jej wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, zobowiązanie Sądu do dokonania tych czynności w terminie miesiąca od rozpoznania skargi oraz przyznanie od Skarbu Państwa na jej rzecz zadośćuczynienia za przewlekłość. W piśmie z dnia 20 lutego 2017 r. skarżąca sprecyzowała, że jej pismo z dnia 30 stycznia 2017 r. jest skargą na przewlekłość postępowania złożoną na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2016 r., poz. 1259 ze zm.). Skarżąca stwierdziła, że po nowelizacji p.p.s.a. (art. 177 § 4 p.p.s.a.) Sąd powinien doręczyć odpis uzasadnienia stronie, a nie jej pełnomocnikowi z urzędu.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został przesłany skarżącej do wiadomości w dniu 24 lutego 2017 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga J. J. na naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu sądowym toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 303/16 nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności tego sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. z 2016 r., poz. 1259 ze zm.). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka ta jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ust. 2 powołanej ustawy, dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie. Dokonując tej oceny, uwzględnia się łączny dotychczasowy czas postępowania od jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie skarga została wniesiona, a także charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.

Ustawa nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl).

Postępowanie w tej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi od dnia wpływu skargi do Sądu (20 kwietnia 2016 r.) do dnia wydania wyroku (25 listopada 2016 r.) trwało 7 miesięcy, a do dnia wniesienia skargi na przewlekłość postępowania (31 stycznia 2017 r.) trwa 10 miesięcy, a więc nie został przekroczony termin 12 miesięcy.

Zarzuty skarżącej, dotyczące niesporządzenia przez Sąd i niedoręczenia jej uzasadnienia wyroku są nieuzasadnione. Uzasadnienie wyroku zostało sporządzone w ustawowym terminie (art. 141 § 2 p.p.s.a.), a jego odpis wraz z odpisem wyroku został doręczony pełnomocnikowi skarżącej wyznaczonemu z urzędu w dniu 22 grudnia 2016 r. Zgodnie bowiem z art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został też wysłany skarżącej do wiadomości w dniu 24 lutego 2017 r. W tej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł więc podstaw do stwierdzenia, iż nastąpiła przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.

Jeżeli skarżąca uważa, że przyznany jej adwokat z urzędu niewłaściwie ją reprezentował i nie złożył opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w trybie art. 177 § 4 p.p.s.a., to mogła poinformować o tym właściwą okręgową radę adwokacką. Jednocześnie Sąd I instancji powinien rozważyć zastosowanie trybu, o którym mowa w art. 177 § 5 w zw. z art. 177 § 4 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji.