Postanowienie NSA z 17 maja 2013 r., II OPP 9/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi W. S. B. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie

Sprawa

w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 23/12 ze skargi W. S. B. na bezczynność Prezydenta Miasta Szczecina w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zmiany imienia i nazwiska postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA: Zofia Flasińska, Marek Stojanowski (sprawozdawca)

Uzasadnienie

W dniu 4 marca (data prezentaty) wpłynęła bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga W. S. B. (na której widniał podpis L. F.) na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 23/12 dotyczącej rozpoznania jego skargi na bezczynność Prezydenta Miasta Szczecina w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zmiany imienia i nazwiska. Skarżący domagał się przyznania od Skarbu Państwa na jego rzecz kwoty 20.000 zł, a także zasądzenia od WSA w Szczecinie kosztów postępowania.

Zarządzeniem z dnia 15 marca 2013 Przewodnicząca Wydziału II Izby Ogólnoadministracyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwała skarżącego do podpisania skargi aktualnie posiadanym imieniem i nazwiskiem, wynikającym z dokumentów, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 kwietnia 2013 r. (k- 85 akt sądowych). W dniu 8 kwietnia 2013 r. (data prezentaty) do NSA wpłynęło pismo W. S. B., w którym poinformował, że przyłącza się do skargi na przewlekłość postępowania toczącego się przed WSA w Szczecinie. Pismo to opatrzył własnoręcznym podpisem.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 17 kwietnia 2012 r. (data prezentaty sądu) skarga W. S. B. wraz z odpowiedzią na skargę została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2012 r. w związku z ustaleniem, że skarżący posługuje się trzema nazwiskami, zwrócono się do Urzędu Stanu Cywilnego w Szczecinie o podanie aktualnego imienia i nazwiska osoby o wskazanym numerze pesel. W związku z ustaleniem prawidłowego imienia i nazwiska skarżącego zarządzeniem z dnia 8 maja 2012 r. wezwano go do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie nazwiskiem aktualnie noszonym przez skarżącego, a także ze względu na złożenie przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy przesłano skarżącemu formularz PPF celem jego wypełnienia i podpisania. Zarządzeniem z dnia 25 lipca 2012 r. referendarz sądowy WSA w Szczecinie pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Dnia 28 sierpnia 2012 r. (data prezentaty) do WSA w Szczecinie wpłynął wniosek skarżącego o wyłączenie od rozpoznawania jego sprawy sędziego H. D. oraz referendarza sądowego M. B. Zarządzeniem z dnia 13 listopada 2012 r. wniosek o wyłączenie wyżej wymienionego sędziego i referendarza od rozpoznania sprawy W. S. B. pozostawiono bez rozpoznania. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, które dnia 15 stycznia 2013 r. zostało przekazane Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Dnia 4 marca 2013 r. (data prezentaty) bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga W. S. B. a przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 23/12. Po przesłaniu jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie została przedstawiona Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wraz z aktami sprawy w dniu 13 marca 2013 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W przedstawionym stanie faktycznym skarga W. S. B. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podnieść, iż skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Jednakże zgodnie z art. 14 ustawy ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to zatem, że ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które z przyczyn nieuzasadnionych trwa dłużej niż 12 miesięcy.

W tej sprawie nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy wpłynęły do Sądu w dniu 17 kwietnia 2012 r. Od tej chwili Sąd podjął bezzwłocznie czynności mające na celu nadanie skardze dalszego biegu. Wśród tych czynności należy wymienić między innymi: ustalenie prawidłowego imienia i nazwiska skarżącego, przesłanie urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, wydanie zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego postępowanie sądowe toczące się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 23/12 nie trwa dłużej niż to konieczne, terminowo i prawidłowo podejmowano poszczególne czynności sądowe, a tym samym nie naruszono prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Zaznaczyć przy tym należy, że wydłużenie postępowania ma związek z licznymi pismami składanymi przez samego skarżącego i koniecznością ich rozpoznania.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł o oddaleniu skargi na przewlekłość postępowania.