Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zmianami
- - dalej jako: ppsa) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym, co wynika wprost z art. 156 § 2 ppsa. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania itp.) jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC z 1982 r., nr 10, poz. 155). W komparycji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej jako: NSA) z 16 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 1007/10 błędnie wpisano jako wnoszących skargę kasacyjną "P. i I. K.," oraz "i Z. P." a w uzasadnieniu ww. wyroku NSA na stronie 6 (szóstej) w wierszu 6 (szóstym) od dołu po słowach "skargę kasacyjną" błędnie wpisano jako wnoszących skargę kasacyjną "P. i I. K.," a w wierszu 5 (piątym) od dołu na jego początku błędnie wpisano jako wnoszącego skargę kasacyjną "oraz Z. P.". Błąd ten ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej, o której mowa w cytowanym przepisie.
Wobec powyższego, NSA, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.