Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 20 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1012/16

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Jerzy Siegień przewodniczący
Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak
Sędzia del. WSA Piotr Broda sprawozdawca
starszy inspektor sądowy Elżbieta Maik protokolant
Rozpoznanie
w dniu 14 lutego 2018 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej
Sprawa
sprawy ze skargi kasacyjnej W. S. w sprawie ze skargi W. S., Z.P., G. S. i J. S. na decyzję Wojewody [..] z dnia [..] kwietnia 2015 r. znak: [..] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 października 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 664/15

Sentencja

  1. oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 2 października 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 664/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pkt 1 wyroku odrzucił skargę W.S. i J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [..] kwietnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania, zaś w pkt 2 wyroku oddalił skargę W. S. i Z. P. na w/w decyzję.

Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Starosta [..] decyzją z dnia [..] października 2007 r. nr [..] udzielił [..] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: "Budowa zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych częściowo podpiwniczonych w zabudowie bliźniaczej (2 bliźniaki i l budynek jednorodzinny) z instalacjami wewnętrznymi: elektryczną, wodnokanalizacyjną, c.o., gazową i zjazdem z drogi gminnej (dz. nr [..]), zlokalizowanego na działce nr [..] w miejscowości P., gmina Z. 13 marca 2009 r. M. S. wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania w tej sprawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i 5 K.p.a.

Po wznowieniu postępowania w sprawie, Starosta [..] decyzją z dnia [. ] maja 2011 r. orzekł o odmowie uchylenia decyzji z dnia [..] października 2007 r.

Zaskarżoną decyzją z dnia [..] kwietnia 2015 r., Wojewoda [..], po rozpoznaniu odwołania M. S. od w/w decyzji, utrzymał decyzję w mocy. Organ odwoławczy wskazał, że M. S. do wniosku o wznowienie postępowania dołączyła kserokopię protokołu ugody z dnia 27 kwietnia 1994 r., zawartej pomiędzy M. S. a B. K., z której wynika inny przebieg granic pomiędzy działką nr [..] (należącą do M.S.) a działką nr [..] (działka inwestycyjna), niż jest uwidoczniony w dokumentach znajdujących się w aktach przedmiotowej sprawy. Zgodnie z kopią powyższej ugody sporna inwestycja zlokalizowana została częściowo działce nr [..], co oznaczałoby, iż inwestor nie posiadał prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w stosunku do całego terenu inwestycji. Organ stwierdził, że analiza akt sprawy wykazała, iż zatwierdzony skarżoną decyzją projekt zagospodarowania terenu sporządzony został na aktualnym podkładzie geodezyjnym, a treść mapy sytuacyjno-wysokościowej przyjęta do powiatowego zasobu przez Starostwo Powiatowe w [..] w dniu [..] maja 2007 r., wyklucza, że planowana inwestycja zaprojektowana została częściowo na nieruchomości należącej do M.S.

Analiza dokonana przez organ odwoławczy wykazała nadto poprawność ustaleń organu I instancji w zakresie dotyczącym obszaru oddziaływania inwestycji, na podstawie którego ustalono krąg stron postępowania, z wyłączeniem M.S.

Rozpoznając skargi od powyższej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w odniesieniu do skargi wniesionej przez W. S. i Z. P. (następców prawnych M. S.) wskazał, że w aktach sprawy organu I instancji znajduje się pismo uzyskane w ramach przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego w tej sprawie, zgodnie z którym Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. potwierdził poprawność przebiegu granic przestawionych na mapie sytuacyjno - wysokościowej, na której sporządzony został projekt zagospodarowania terenu, zatwierdzony kwestionowaną decyzją o pozwoleniu na budowę. Załączona do wniosku o wznowienie postępowania przez M. S. treść protokołu ugody wzbudziła wątpliwości Referatu Ewidencji i nie jest w jego ocenie, dokumentem wprost uprawniającym do wydania decyzji o zmianie przebiegu granicy działki nr [..] i [..]. Wątpliwości tamtejszego organu budziła treść klauzuli ujawnionej na ugodzie, wskazująca na okoliczność prowadzenia postępowania przed Sądem, które winno było się zakończyć wydaniem postanowienia rozstrzygającego w tej sprawie.

Strona jednak nie przedstawiła takiego postanowienia, podobnie jak decyzji organu gminy kończącej postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości. W takich okolicznościach przedstawiany materiał dowodowy świadczący o tytule prawnym M.S. do nieruchomości nie jest jednoznaczny i nie powoduje zmian w ujawnionym w ewidencji gruntów przebiegu granic.

W przekonaniu Sądu, organ II instancji trafnie, gdyż w oparciu o prawidłowo zgromadzony i wiarygodny materiał dowodowy, opierający się na oryginałach dokumentów i urzędowo zweryfikowanych faktach co do sporządzenia projektu zagospodarowania terenu na aktualnym podkładzie geodezyjnym i okoliczności przyjęcia treści mapy sytuacyjno-wysokościowej do powiatowego zasobu przez Starostwo Powiatowe w K., podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organu I instancji, że w sprawie nie potwierdziła się przesłanka wskazywana przez M. S., iż planowana inwestycja zaprojektowana została częściowo na nieruchomości należącej do M. S. Zdaniem Sądu, skarżący w kontrolowanej sprawie nie wykazali przy pomocy właściwego orzeczenia sądu, że ugoda, której nieuwierzytelnioną kserokopią posługują się w celu wykazania zasadności swojego wniosku, jest zdolna wywołać skutek prawny.

Sąd podzielił stanowisko organu I instancji co do sposobu ustalenia obszaru oddziaływania, na podstawie którego określono strony postępowania. Sąd nie stwierdził naruszenia interesów prawnych w świetle norm prawa budowlanego i warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, których zaistnienie w sprawie mogłoby uzasadniać udział M. S. w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Działka nr [..] w P. zapewniony będzie miała dostęp do drogi publicznej, możliwość korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności, zachowane zostały wymagania w zakresie prawidłowego zapewnienia dojść i dojazdów, odległości zabudowy od granicy, usytuowania miejsc postojowych, uzbrojenia technicznego działki i odprowadzania wód opadowych oraz inne wymagania wskazane w przepisach ww. rozporządzenia.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł W. S., zaskarżając wyrok w części w zakresie pkt 2 wyroku i zarzucając mu:

  1. 1. naruszenie prawa materialnego, a to przepisu art. 3 pkt 20 ustawy - Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię pojęcia obszaru oddziaływania obiektu, poprzez uznanie, iż obszar ten ograniczony jest tylko do nieruchomości objętej inwestycją, podczas gdy zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny oraz orzecznictwa termin obszar oddziaływania obiektu należy odczytywać w ten sposób, że stronami będą właściciele, użytkownicy wieczyści i zarządcy nieruchomości położonych w zasięgu takiego oddziaływania inwestycji, które ma określony ujemny wpływ na nieruchomości w otoczeniu tej inwestycji. Nie ma zatem znaczenia, czy zachodzi tutaj sąsiedztwo, ani to, czy jest ono bezpośrednie, gdyż obszar oddziaływania obiektu może obejmować tereny dalej położone,
  2. 2. naruszenie prawa materialnego, a to przepisu art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię polegającą na odmówieniu przyznania skarżącej M.S. a w wyniku tego także jej następcom prawnym przymiotu strony z uwagi na brak wykazania przy pomocy właściwego orzeczenia sądu, że ugoda, której nieuwierzytelnioną kserokopią posługuje się skarżąca może wywołać skutek prawny i w zupełności pominięcie przy wydawaniu zaskarżonego wyroku, iż skarżącej M. S. mógł zostać przyznany atrybut strony z uwagi na fakt, iż nieruchomość w/w osoby pozostaje w obszarze oddziaływania obiektu,
  3. 3. naruszenie przepisów postępowania, a to przepisu art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77, art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na nieuwzględnieniu skargi pomimo braku wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego i dokonania ustaleń z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej przez organy obu instancji. Jak również poprzez brak rozważenia, czy działka [..] będąca bezspornie własnością skarżącej M. S., a obecnie następców prawnych pozostawała w obszarze oddziaływania obiektu,
  4. 4. naruszenie przepisów postępowania, a to przepisu art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 8, 9, 10 § 1 K.p.a. poprzez brak ustosunkowania się Sądu I instancji co do naruszenia przez organy obu instancji podstawowych zasad postępowania administracyjnego, a to zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, zasady informowania stron oraz zasady czynnego udziału stron w postępowaniu,
  5. 5. naruszenie przepisów postępowania, a to przepisu art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienia, w szczególności Sąd I instancji nie wskazał, w jaki sposób zostało zinterpretowane pojęcie "obszary oddziaływania obiektu", które to naruszenie miało istotny wpływ na treść orzeczenia, albowiem nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji nie znając motywów zajęcia takiego stanowiska w przedmiotowej sprawie.

Wskazując na powyższe, wniesiono o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiego Sądowi Administracyjnemu w Krakowie oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonych w niej podstaw.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut naruszenia art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77, art. 107 § 3 K.p.a. nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zastosowanie przez Sąd I instancji środka prawnego uregulowanego w art. 151 p.p.s.a. oddalenia skargi jako nieuzasadnionej należy uznać za prawidłowe, bowiem podjęte w tej sprawie rozstrzygnięcie Wojewody [..] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej Starosty [..] we wznowionym postępowaniu nie narusza przywołanych w podstawie zarzutu przepisów art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 K.p.a. Naruszenia powyższych przepisów skarżąca upatruje w błędnym ustaleniu przez organy orzekające w postępowaniu wznowieniowym stanu faktycznego sprawy i prowadzeniu tego postępowania w sposób, który nie doprowadził organy do prawidłowych ustaleń w przedmiocie kręgu stron postępowania. Argumentacja ta nie znajduje jednak odzwierciedlenia w zgromadzonym w toku postępowania materiale dowodowym sprawy.

Należy zwrócić uwagę, że przedmiotem oceny organów administracji publicznej był całokształt materiału dowodowego sprawy, bowiem Wojewoda [..] w związku z prowadzeniem postępowania odwoławczego od decyzji z dnia [..] maja 2011 r. wystąpił do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o przesłanie całości akt sprawy, które znajdowały się w dyspozycji tego organu w związku z wniesionym przez M.S. odwołaniem od decyzji Wojewody [..] z dnia [..] kwietnia 2011 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [..] z dnia [..] października 2007. Postępowanie wznowieniowe zostało zatem podjęte dopiero po uzyskaniu od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego kompletu akt sprawy, który następnie, wraz z dodatkowym materiałem dowodowym zebranym w postępowaniu wznowieniowym, stał się podstawą rozstrzygnięcia sprawy.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadna jest konkluzja Sądu I instancji, że postępowanie wznowieniowe prowadzone było z poszanowaniem zasad płynących z art. 7 oraz 77 K.p.a., co znalazło odzwierciedlenie w kompleksowych ustaleniach organu, które wykluczyły niezgodność oświadczenia inwestora o prawie dysponowania całą działką nr [..] na cele budowlane oraz nieprawidłowość ustalenia zasięgu obszaru oddziaływania inwestycji. Wniosek ten płynie przede wszystkim z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, które odpowiada wszelkim wymogom z art. 107 § 3 K.p.a. i w sposób wyczerpujący odnosi się do wskazanych okoliczności, choć nie można pominąć także tego, że sposób prowadzenia postępowania wyjaśniającego wskazywał na inicjatywę organów w gromadzeniu materiału dowodowego, który stał się podstawą ustaleń stanu faktycznego sprawy. W aktach sprawy organu I instancji znajduje się pismo uzyskane przez ten organ w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego od Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K., które miało istotne znaczenie dla ustalenia braku skutku prawnego w postępowaniu wznowieniowym dołączonej przez skarżącą do wniosku o wznowienie postępowania kserokopii protokołu ugody zawartej przez skarżącą oraz B.K., która wskazywała na odmienny od przyjętego w decyzji o pozwoleniu na budowę przebieg granic działek nr [..] i [..].

Materiał dowodowy sprawy został również uzupełniony przez materiał zebrany dla potrzeb postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z [..] października 2007 r., tj. m.in. o postanowienie Sądu Rejonowego dla [..], Wydział I Cywilny, sygn. akt [..], z którym powiązany jest przedstawiony przez skarżącą protokół zawarcia ugody i którym to postanowieniem umorzono postępowanie sądowe w tej sprawie. Te okoliczności, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, świadczą o zapewnieniu przez organy orzekające w sprawie gwarancji płynących z art. 7 oraz art. 77 K.p.a. Podstawą ustaleń faktycznych sprawy stały się oryginały dokumentów i urzędowo zweryfikowane fakty co do sporządzenia projektu zagospodarowania terenu na aktualnym podkładzie geodezyjnym w układzie działek, który odzwierciedla prawo do dysponowania nieruchomością objętą inwestycją na cele budowlane przez inwestora. Wbrew argumentacji skargi kasacyjnej, przedmiotem szczegółowych ustaleń organów była również kwestia obszaru oddziaływania inwestycji, a w konsekwencji prawidłowego ustalenia kręgu podmiotowego postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, co znajduje pełne odzwierciedlenie w treści uzasadnienia decyzji zarówno organu I, jak i II instancji. Z tych powodów, wobec realizacji w toku postępowania zasad wynikających z art. 8, 9, 10 § 1 K.p.a. zarzut naruszenia tych przepisów również nie okazał się zasadny.

Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada wszelkim standardom określonym w powołanym przepisie, w tym odnośnie podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienia. Odnośnie skargi wniesionej przez W.S. oraz J.S. Sąd I instancji wyraźnie wskazał w podstawie prawnej wyroku, że podstawą jej oddalenia jest art. 151 p.p.s.a., zaś motywy podjęcia takiego rozstrzygnięcia zostały wyczerpująco wskazane w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku.

Niezasadny okazał się również zarzut naruszenia art. 3 pkt 20 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm. - dalej Pr. bud.). Podstawą ustaleń organów administracji publicznej zaakceptowanych przez Sąd I instancji była prawidłowa interpretacja pojęcia obszaru oddziaływania inwestycji, które pozwoliło na ustalenia kręgu podmiotowego w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę (art. 28 ust. 2 Pr. bud.). Przepis art. 3 ust. 20 Pr. bud. nie definiuje wprost pojęcia obszaru oddziaływania inwestycji, odsyłając w tym zakresie do regulacji wprowadzających ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. W sytuacji więc, gdy wynikają z nich ograniczenia w zagospodarowaniu, a zatem również w zabudowie sąsiedniej nieruchomości, należy uznać, że dana nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu.

Zarówno organ I, jak i organ II instancji poczyniły ustalenia, które stały się podstawą prawidłowego określenia katalogu stron prowadzonego postępowania w oparciu o definicję obszaru oddziaływania inwestycji. Organy te prawidłowo przyjęły znaczenie ujemnego wpływu planowanej inwestycji na nieruchomości w jej otoczeniu jako rzutującego na ustalenie kręgu stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Analizując pojęcie obszaru oddziaływania inwestycji, organ I instancji wskazał, że zaprojektowane budynki spełniają wymagania w zakresie bezpieczeństwa pożarowego i ich lokalizacja ze względu na te przepisy nie wpłynie na zagospodarowanie działki ewidencyjnej nr [..], co także nie spowoduje ograniczenia ewentualnego zagospodarowania na tej działce. Infrastruktura techniczna projektowana na działkach inwestora nie wprowadza żadnych ograniczeń w sposobie zagospodarowania działki należącej skarżącego.

Organ II instancji zaakceptował te ustalenia, wskazując nadto, że nie stwierdza naruszenia innych norm Prawa budowlanego i warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Działka nr [..] będzie miała zatem zapewniony dostęp do drogi publicznej, możliwość korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności, zachowane zostały przy tym wymagania w zakresie prawidłowego zapewnienia dojść i dojazdów, usytuowania miejsc postojowych, uzbrojenia technicznego działki i odprowadzania wód opadowych oraz inne wymagania wskazane w obowiązujących przepisach. Powyższe oznacza, że inwestycja nie wpłynie na sytuację prawną skarżącego, wprowadzając ujemne konsekwencje jej realizacji i ograniczając możliwość zagospodarowania zgodnie z jego wolą. Zarówno organy orzekające w sprawie, jak i Sąd I instancji zasadnie uznały zatem, że nieruchomość skarżącego nie leży w obszarze oddziaływania inwestycji, a on sama nie posiada statusu strony przedmiotowego postępowania, bowiem nie doszło do naruszenia jego interesu prawnego w świetle przepisów odrębnych, o których stanowi art. 3 pkt 20 Pr. bud., co mogłoby uzasadniać udział pierwotnie M. S., a później również jej następców prawnych w postępowaniu.

Zarzut naruszenia art. 28 ust. 2 Pr. bud. również nie okazał się zasadny. Skarżący upatruje podstaw tego zarzutu w błędnym przyjęciu przez organy administracji publicznej oraz Sąd I instancji, że kopia protokołu zawarcia ugody przez M. S. oraz B. K. nie wywołuje skutku prawnego dla ustalenia kręgu podmiotowego postępowania oraz pominięcie przy tym faktu, że status strony mógł zostać przyznany z uwagi na to, że nieruchomość skarżącego, znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko organów w tym zakresie jest w pełni uzasadnione. Przede wszystkim należy podkreślić, że zgodnie z art. 18315 K.p.c., moc prawną ugody zawartej przed sądem ma wyłącznie ugoda zatwierdzona przez sąd. Tymczasem M. S. przedstawiła wyłącznie kserokopię protokołu zawarcia ugody, która wobec niedołączenia do wniosku dokumentu, z którego wynikałoby jej zatwierdzenie przez Sąd Rejonowy w [..], przed którym toczyło się postępowanie, nie wywołuje skutku prawnego w zakresie stanowiska w niej zawartego odnośnie przebiegu granic pomiędzy działkami nr [..] a [..].

Na powyższą okoliczność braku zawarcia w sprawie ugody sądowej wskazuje również wyraźnie B. K. w piśmie procesowym złożonym w toku postępowania administracyjnego. Stanowisko przedstawione w protokole zawarcia ugody nie mogło zatem prowadzić do podważenia ustaleń przyjętych przez Starostę [..] w decyzji z dnia [..] maja 2007 r. o prawie inwestora do dysponowania całością działki budowlanej objętej inwestycją na cele budowlane. Ponadto w ewidencji gruntów brak jest jakiejkolwiek dokumentacji dotyczącej postępowania rozgraniczającego dla działki [..] oraz protokołu ugody, którą dysponowała M.S.

Niezależnie od argumentu natury formalnej, również merytoryczna analiza treści protokołu zawarcia ugody w odniesieniu do ustaleń organów administracji publicznej, nie prowadzi do przyjęcia ustaleń odmiennych od poczynionych w sprawie w tym zakresie. Pismo Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. potwierdza poprawność przebiegu granic przedstawionych na mapie sytuacyjno - wysokościowej, na której sporządzony został projekt zagospodarowania terenu, zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę. W treści tego pisma znajduje się wyraźne stwierdzenie, że do dnia przekazania w wyniku wniosku złożonego przez skarżącą do Urzędu Gminy Z. w sprawie ujawnienia zmiany granic na mapie ewidencyjnej działki nr [..] zgodnie z treścią protokołu ugody, dokumentacji dotyczącej ewidencji gruntów przez Gminę Z. do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K., nie została ujawniona na mapie ewidencyjnej zmiana treści wynikająca z protokołu ugody, wobec czego należy domniemywać, że nie zostały spełnione przesłanki uprawniające do ujawnienia zmiany.

Jak słusznie wskazuje Sąd I instancji, przedstawione przez skarżących dowody są niekompletnymi merytorycznie i nieuwierzytelnionymi kserokopiami. Brak zatem uzasadnionych podstaw w zgromadzonym materiale dowodowym, aby przyjąć stanowisko skarżącego kasacyjnie świadczące o tytule prawnym do nieruchomości objętej inwestycją. Prawidłowa jest zatem konkluzja Sądu I instancji, że skarżący w kontrolowanej sprawie nie wykazali przy pomocy właściwego orzeczenia sądu, że ugoda, której nieuwierzytelnioną kserokopią posługują się w celu wykazania zasadności wniosku, jest zdolna wywołać skutek prawny w postępowaniu wznowieniowym.

Wbrew argumentacji skargi kasacyjnej, organy orzekające w sprawie prawidłowo przeanalizowały zasięg obszaru oddziaływania inwestycji, a kwestia ta, obok braku skutku prawnego kserokopii zawarcia ugody między M. S. a B. K. w niniejszym postępowaniu, miała kluczowe znaczenie dla przyjętych przez organy ustaleń w zakresie dotyczącym kręgu stron zarówno postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, jak i postępowania wznowieniowego.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.