Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. R.K. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o dokonanie wykładni wyroku z dnia 19 września 2013 r., sygn. akt II OSK 1036/12. Zdaniem wnioskodawcy konieczne jest wyjaśnienie, czy wyrok ten oddalający jego skargę kasacyjną w zw. z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", oznacza, że organ administracji w toku rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Poznania może zbadać kwestię doręczenia korespondencji na podstawie obiektywnych dowodów, tzn. poprzez zwrócenie się do Poczty Polskiej o podanie dokładnych terminów awizowania przesyłek czy też nie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 158 P.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści, a postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Podkreślić należy, że wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (porównaj: postanowienia NSA: z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 406/09, z dnia 28 stycznia 2010 r., sygn. akt II GZ 1/10, z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt I OZ 698/08, orzeczenia dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).
Takie poglądy prezentowane są również w doktrynie prawa (por. T. Woś komentarz do art. 158 (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, str. 576).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrok z dnia 19 września 2013r. wydany w sprawie o sygn. akt II OSK 1036/12 nie wymaga dokonania wykładni, albowiem jego treść nie budzi wątpliwości. W uzasadnieniu Sąd wypowiedział się w sposób jasny i zrozumiały. Zatem wątpliwości wnioskodawcy co do tego czy organ w toku postępowania zainicjowanego wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania może badać kwestię doręczenia korespondencji na podstawie obiektywnych dowodów, czy też nie, są niczym nieusprawiedliwione. Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się bowiem co do kwestii, których dotyczyła skarga kasacyjna w sposób czytelny i niepozostawiający wątpliwości.
W związku z powyższym, na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.