Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 10 września 2013 r., sygn. akt II OSK 1040/13

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 31 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Ol 1369/12, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Wojewody Warmińsko-Mazurskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Elblągu z 18 września 2012 r. nr XVII/455/2012 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie utworzenia zakładu budżetowego pod nazwą "Zarząd Budynków Komunalnych", stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały.

Rada Miejska w Elblągu wniosła od wyroku skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. Skargę kasacyjną oparła na zarzutach naruszenia prawa materialnego, a mianowicie:

1. 1) art. 7 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (tekst jedn. Dz.U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236), poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że administrowanie nieruchomościami wspólnot mieszkaniowych, w których gmina posiada udziały nie stanowi zadania o charakterze użyteczności publicznej, lecz jest działalnością komercyjną, której gmina nie może prowadzić w tej formie poprzez samorządowy zakład budżetowy;
2. 2) art. 9 ust 4 i zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminny (Dz.U. z 2001 r. Nr. 142, poz.1591 ze zm.) w zw. art. 1 ust. 2 i art. 7 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (tekst jedn. Dz.U. z 2011 r. Nr. 45, poz. 236), poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że administrowanie nieruchomościami wspólnot mieszkaniowych, w których gmina posiada udziały, nie jest zadaniem własnym gminy, gdyż prowadzenie takiej działalności nie jest zadaniem o charakterze użyteczności publicznej, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych, w konsekwencji Sąd błędnie uznał, iż jest to działalność komercyjna, której gmina nie może prowadzić w tej formie poprzez samorządowy zakład budżetowy.

Na tych podstawach wnosiła o:

1. 1) uchylenie wyroku w całości i rozpoznanie skargi,
2. 2) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wojewoda Warmińsko-Mazurski wniósł o jej oddalenie.

Pismem procesowym z 2 września 2013 r. Rada Miejska w Elblągu cofnęła skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności".

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził dopuszczalność cofnięcia skargi i z tego względu, na podstawie art. 193 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Zgodnie z art. 100 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) "Postępowanie sądowe, o którym mowa w artykułach poprzedzających, jest wolne od opłat sądowych. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił stronie skarżącej wpis od skargi kasacyjnej w całości.