Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 listopada 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1796/15 oddalił skargę I. C. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Od powyższego orzeczenia skargę kasacyjną wywiodła I. C. Pismem z dnia 11 maja 2018 r. skarżąca kasacyjnie złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z [...] grudnia 2014 r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę zespołu dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że na skutek wykonania decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z [...] grudnia 2014 r. nr [...], po stronie skarżącej zaistniała znaczna szkoda w postaci obniżenia wartości nieruchomości o 13 %, tj. o kwotę [...] złotych. Na dowód powyższego skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z operatu szacunkowego z 14 grudnia 2016 r. Ponadto wskazano, że wstrzymaniu wykonania decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z [...] grudnia 2014 r. nr [...] nie sprzeciwia się fakt, że przedmiotem skargi jest decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego, bowiem może podlegać rozpoznaniu wniosek o wstrzymanie decyzji organu I instancji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę w sytuacji zaskarżenia do sądu decyzji organu II instancji, umarzającej postępowania odwoławcze od tej decyzji organu I instancji (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lipca 2015 r. sygn. akt II OZ 651/15).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Konstrukcja przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać co do zasady, z ewentualnymi skutkami wykonania zaskarżonego aktu objętego wnioskiem o wstrzymanie wykonania, nie zaś skutkami wykonania innych aktów podjętych w ramach tego samego postępowania.
W niniejszej sprawie wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczy decyzji Prezydenta m.st. Warszawy o zatwierdzeniu i udzieleniu pozwolenia na budowę zespołu dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych. Zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie skutkuje obniżeniem wartości nieruchomości skarżącej.
Rozpoznając wniosek należało zatem ustalić, czy zaskarżona decyzja w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie VII SA/Wa 1796/15 o umorzeniu postępowania odwoławczego może być zakwalifikowana jako wydana "w granicach tej samej sprawy" w stosunku do decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, której skarżąca żąda wstrzymania wykonania. Dopiero bowiem pozytywne przesądzenie tej kwestii pozwoliłoby na rozważenie możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ewentualnego udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej.
Decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego pozostaje w związku materialnym z decyzją rozstrzygającą sprawę przez organ pierwszej instancji. Ustalenie czy wnoszący odwołanie ma interes prawny otwiera drogę do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Przy rozważeniu jednak przesłanek wstrzymania wymagane jest ustalenie czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane przez skarżącą okoliczności niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i na tę okoliczność dowody wskazują, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Rozpoznanie sprawy merytorycznie da pełne podstawy do oceny, czy interesu skarżącej dotyczy sprawa udzielonego pozwolenia na budowę. Nie można odmówić ochrony przed negatywnymi skutkami przed rozpoznaniem sprawy sądowoadministracyjnej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.