Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2818/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. S. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P. E. z siedzibą w B. (dalej jako skarżąca) na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżąca składając skargę w niniejszej sprawie uiściła kwotę 200 zł tytułem wpisu sądowego (k. 5).
Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2014 r. doręczonym skarżącej przy piśmie z dnia 30 grudnia 2014 r. Sąd ten wezwał skarżącą, pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia wpisu sądowego w niniejszej sprawie o kwotę 300 zł. Jednocześnie strona została poinformowana, że wpis sądowy w sprawie wynosi 500 zł (k. 9). Wezwanie to skarżąca otrzymała w dniu [...] stycznia 2015 r. W dniu [...] stycznia dokonała wpłaty dodatkowych 200 zł (k. 16). Sąd I instancji sprawdził w rejestrze opłat sądowych, że poza dwukrotnymi wpłatami po 200 zł na konto Sądu nie wpłynęła żadna inna kwota z tytułu należnego w niniejszej sprawie wpisu (k. 18 verte).
Wobec tego, że wpis sądowy należny w tej sprawie, określony zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej jako rozporządzenie) nie został uiszczony w pełnej wysokości pełnej wysokości Sąd w oparciu o art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") skargę odrzucił.
Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w dniu [...] marca 2015 r. (data nadania w UP) wniosła skargę kasacyjną na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Pełnomocnik skarżącej w trybie art. 174 pkt 1 P.p.s.a., zarzucił skarżonemu orzeczeniu Sądu I instancji naruszenie przepisu art. 220 § 3 P.p.s.a. polegające na bezpodstawnym przyjęciu, że wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego z dnia [...] grudnia 2014 r. było prawidłowe i skuteczne, zaś skarżąca nie uzupełniła wpisu po doręczeniu wezwania, skutkiem czego uzasadnione stało się odrzucenie skargi.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej podniósł, że wezwanie wzywające do uzupełnienia wpisu zostało nieprawidłowo sformułowane co wprowadziło ją w błąd, skutkiem czego dokonując dodatkowej wpłaty tytułem wpisu sądowego uiściła jedynie kwotę 200 zł, zamiast brakujących 300 zł. Zdaniem pełnomocnika skarżącej, wadliwość powyższego wezwania polegała na tym, że w jego treści użyte zostało sformułowanie "do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na {...} w kwocie 300 zł", zamiast "do uzupełnienia wpisu o kwotę 300 zł". Pełnomocnik skarżącej twierdzi, że w tych okolicznościach podanie w wezwaniu drugiej kwoty wpisu w sprawie 500 zł spowodowało, że dokonując wpłaty stosownie do wezwania wpłaciła ona jedynie 200 zł. Zdaniem pełnomocnika skarżącej, powyższa wpłata wraz z pierwszą wpłatą spełniała żądanie wpisu w kwocie 300 zł oraz była różnicą kwot 500 zł i 300 zł. Wskazanie w wezwaniu dwóch różnych kwot wpisu nie daje podstaw do uznania, że skarżąca nie zastosowała się do wezwania.
Brak określenia, że wpis należy uzupełnić "o kwotę" doprowadził do powstania wątpliwości, co do kwoty o jakiej uzupełnienie skarżąca została wezwana. Skarżąca wywodzi, że wobec powyższego wezwanie nie było skuteczne, a tym samym nie upłynął termin do uzupełnienia braku. Ponieważ przedmiotowe wezwanie ma znaczenie prawne, to wadliwość jego treści nie może prowadzić do odrzucenia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 P.p.s.a.), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnymi jej podstawami, określonymi w art. 174 P.p.s.a. Nadto, zgodnie z treścią art. 184 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzuty będące podstawą rozpoznawanej skargi kasacyjnej nie uzasadniają uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Zestawienie powyższych regulacji prowadzi do wniosku, że nieuiszczenie wpisu od skargi w należnej wysokości, określonej stosownie do postanowień rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po uprzednim wezwaniu przewodniczącego wydziału skutkować będzie odrzuceniem skargi.
W niniejszej sprawie zarzuca się, że wezwanie przewodniczącego wydziału z dnia 15 grudnia 2014 r., wzywające do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku zostało sformułowane wadliwie, skutkiem czego skarżąca dokonała wpłaty w niewłaściwej wysokości. Zamiast 300 zł wpłaciła różnicę pomiędzy kwotą 500 zł a 300 zł wskazana w ww. wezwaniu.
Analizując treść przedmiotowego wezwania NSA nie dostrzega podnoszonej przez stronę wadliwości użytych w nim sformułowań. Zarządzenie zostało zatytułowane "Zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia wpisu" co należy rozumieć, że w jakiejś części wpis już został opłacony. W niniejszej sprawie w kwocie 200 zł. (k. 5), czemu skarżąca nie zaprzecza. Wzywając do uzupełnienia wpisu "w kwocie 300 zł" nie ulega wątpliwości, że uzupełnienie dotyczy właśnie kwoty 300 zł i tyle należało wpłacić. Wskazanie kwoty wpisu 500 zł miało na celu wyjaśnienie stronie podstawy do żądania uzupełnienia wpisu o kwotę 300 zł, mając na uwadze to, że wcześniej dokonano już częściowej wpłaty.
W tej sytuacji twierdzenia skarżącej, o tym, że wezwanie było wadliwe i nie wywołuje skutków prawnych, jakie są z nim związane, w szczególności nie stanowi podstawy do odrzucenia skargi są bezzasadne.
Fakt, że skarżąca niewłaściwie zrozumiała wezwanie i pozostawała w błędnym przekonaniu co do wysokości kwoty wpisu, który należało uzupełnić oraz dokonała uzupełnienia wpisu w niewłaściwej wysokości mimo prawidłowego wezwania, nie stanowi, zdaniem NSA, podstawy do uznania, że postanowienie Sądu I instancji odrzucające skargę było bezzasadne.
Nie ulega wątpliwości, że wpis został opłacony w niepełnej wysokości, a termin wyznaczony do uzupełnienia wpisu określony w wezwaniu upłynął. Sąd I instancji sprawdził w rejestrach opłat czy skarżąca nie uzupełniła wpisu o kolejną płatność i takiej wpłaty nie odnaleziono. W tej sytuacji stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. należało wydać postanowienie o odrzuceniu skargi.
Mając powyższe na względzie, uznając podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty za niezasadne, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.