Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2010 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł należnego od skargi. Ponadto skarżąca zarządzeniem z dnia 10 listopada 2010 r. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w postaci nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Powyższe wezwania powróciły po dwukrotnym awizowaniu z adnotacją poczty "zwrot - nie podjęta w terminie". W tej sytuacji na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. przyjęto fikcję doręczenia w dniu 2 grudnia 2010 r. Mimo upływu od tej daty zakreślonego przez Sąd terminu, zarządzenia nie zostały wykonane.
Z tego względu postanowieniem z dnia 28 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę działając na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła skargę kasacyjną zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy tj. art. 73 i art. 67 § 5 p.p.s.a. oraz zarzucając nieważność postępowania wobec pozbawienia skarżącej możliwości obrony jej praw (art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a.) co było wynikiem niedoręczenia skarżącej wezwania o uiszczenie wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że skarżąca od samego początku występowała przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika w osobie J. R. w związku z czym oba wezwania sądowe powinny zostać doręczone pełnomocnikowi. Podkreślono, że postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone pełnomocnikowi co dowodzi, iż Sąd traktuje go jako osobę, o której mówi przepis art. 67 § 5 p.p.s.a. Ponadto skarżąca kwestionuje fakt otrzymania zarówno pierwszego jak i drugiego awiza. Sąd nie zwrócił uwagi na fakt, że na kopercie znajduje się pieczątka o pozostawieniu pierwszego awiza i jednocześnie drugiego awiza bez podania daty jego pozostawienia. Okoliczność ta powinna uczulić Sąd na możliwość nieprawidłowej pracy poczty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Mając powyższy przepis na uwadze należ wskazać, że gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, wówczas należy do niej dołączyć pełnomocnictwo lub jego odpis. W orzecznictwie przyjęto również, że pełnomocnik ma obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, mimo że zostało ono już złożone w postępowaniu administracyjnym (wyrok NSA z dnia 21.04.2005 r., FSK 1551/04).
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy niniejszej skarżąca była reprezentowana w postępowaniu administracyjnym przez pełnomocnika w osobie J. R. Jednocześnie należy jednak zaznaczyć, że z skarga została sporządzona i wniesiona osobiście przez skarżącą a skarżąca nie złożyła jakiegokolwiek dokumentu upoważniającego J. R. do reprezentowania jej przed sądem administracyjnym. W takiej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo kierował korespondencję sądową w tym przedmiotowe wezwania pod kierunkiem skarżącej na adres podany w skardze.
Odnosząc się do podniesionej w skardze kasacyjnej okoliczności, że postanowienie z dnia 28 stycznia 2011 r. zostało doręczone również J. R. należy wyjaśnić, że wynikało to z błędu Sądu, który potraktował tego ostatniego jako uczestnika postępowania – stronę postępowania administracyjnego na co wskazuje zarządzenie przewodniczącego wydziału z dnia 10 listopada 2010 r. o wpisaniu sprawy do repertorium, w którym to J. R. został oznaczony jako uczestnik postępowania. Błąd Sądu I instancji wynikał zapewnie z faktu, że w rozdzielniku zaskarżonej decyzji zostali wymienieni łącznie jako strony postępowania, którym ma zostać doręczona decyzja zarówno skarżąca jak i J. R.. Mając powyższe na uwadze za nieuzasadniony należało zatem uznać zarzut, że wezwanie do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych zostały doręczone skarżącej zamiast J. R. reprezentującemu ją w postępowaniu administracyjnym. Tym samym za pozbawiony podstaw należało uznać również zarzut nieważności postępowania.
Za prawidłowe należało także uznać doręczenie przedmiotowych wezwań skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a. (doręczenie zastępcze). Z koperty znajdującej się w aktach sprawy wynika bowiem, iż pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej korespondencję z Sądu nie została odebrana przez skarżącą. Wbrew temu co twierdzi skarżąca na kopercie znajdują się również adnotacje z podaniem daty zarówno pierwszego awiza (18.11.2010) jak i drugiego awiza (26.11.2010). Nie ma zatem podstaw do twierdzenia, że doręczenie zostało dokonane nieprawidłowo. W takiej sytuacji uznać należało, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo przyjął fikcję doręczenia – doręczenia zastępczego na dzień 2 grudnia 2010 r. i w konsekwencji ponieważ w terminie 7 dni od daty przyjętej jako dzień doręczenia nie wykonano wezwania do uiszczenia wpisu ani wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi – postanowieniem z dnia 28 stycznia 2011 r. odrzucił skargę G. K. – Z. Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.