Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. B. i P. B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji zezwalającej na nadbudowę budynku. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 24 marca 2009 r. W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony, a zatem skargę należało odrzucić, stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W skardze kasacyjnej od tego postanowienia skarżący zarzucił naruszenie art. 3983 § 1 ust. 2 k.p.c. poprzez nieuwzględnienie dowodu wpłaty należnego wpisu. Skarżący dokonali wpłaty wpisu w dniu 30 marca 2009 r., podając sygn. akt VII SA/Wa 455/09.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), co oznacza, że zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez wskazanie podstaw kasacyjnych. Strona, która kwestionuje orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosząc skargę kasacyjną, obowiązana jest wskazać przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania, które jej zdaniem zostały naruszone (art. 174 i 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wskazanie naruszonych przepisów następuje poprzez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Podstawy kasacyjne mogą dotyczyć zarówno tych przepisów, które sąd wskazał jako przepisy, które miały zastosowanie w toku rozpoznania sprawy, jak też tych, które powinny być zastosowane w toku rozpoznania sprawy, choć nie zostały przez Sąd wskazane (por. wyroku składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 stycznia 2006 r., sygn. akt I OPS 4/05; ONSAiWSA z 2006 r., z. 2, poz. 38).
Obowiązek wskazania przez stronę wnoszącą skargę kasacyjną podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia został powiązany z wymogiem sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) albo przez osoby wymienione w art. 175 § 2 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, właśnie dlatego, że warunkiem koniecznym dopuszczalności skargi kasacyjnej jest przytoczenie podstaw kasacyjnych poprzez wskazanie przepisów prawa, które zostały naruszone przez sąd.
Wskazanie podstaw kasacyjnych, rozumiane jako wskazanie przepisów, które zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną zostały naruszone, nakłada na Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający skargę kasacyjną obowiązek odniesienia się do wszystkich zarzutów wskazanych w przytoczonych podstawach kasacyjnych. W tym znaczeniu Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania z przyczyn określonych w art. 183 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpoznawanej sprawie wnoszący skargę kasacyjną zarzucili jedynie naruszenie art. 3983 § 1 ust. 2 k.p.c. Należy przede wszystkim podkreślić, że sądy administracyjne w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej orzekają na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie Kodeksu postępowania cywilnego. Zatem zarzut naruszenia tego przepisu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest całkowicie chybiony. Przyjmując nawet, iż powołanie art. 3983 § 1 ust. 2 k.p.c. stanowiło oczywistą omyłkę, bowiem w istocie chodziło o art. 174 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi odpowiednik art. 3983 § 1 ust. 2 k.p.c., to również zarzut ten nie może odnieść skutku, ponieważ art. 174 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje jedynie na jakich podstawach może zostać oparta skarga kasacyjna.
Niezależnie od tego twierdzenie skarżących, iż uiścili wpis w tej sprawie jest bezpodstawne. Skarżący uiścili wpis w kwocie 500 zł na wezwanie w odrębnej sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 455/09 z ich skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. Natomiast w rozpoznawanej sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 456/09 wpis nie został uiszczony.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.