Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1193/16, oddalił skargę [...] Sp. j. B.K., B.R. z siedzibą w Z. (dalej Spółka) na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (omyłkowo nazwane decyzją).
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Spółka zarzucając na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenie, że stan prawny nieruchomości objętych niniejszą sprawą jest niewyjaśniony, podczas gdy jest on precyzyjnie wykazany w treści ksiąg wieczystych obejmujących przedmiotową nieruchomość oraz wypisów z rejestrów gruntów.
W opinii skarżącej Spółki prowadzi to w konsekwencji do błędnych sugestii, że A.B. lub L.K. przysługuje przymiot strony w postępowaniu przed Starostą Powiatowym w Z. w sprawie o pozwolenie na budowę.
Wskazując na powyższy zarzut Spółka wniosła na podstawie art. 176 p.p.s.a. w zw. z art. 185 § 1 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że wyrok Sądu I instancji jest niesłuszny z uwagi na stwierdzenie, że stan prawny nieruchomości objętych postępowaniem o wznowienie postępowania administracyjnego jest niejasny.
W opinii Spółki, takie ustalenie nie znajduje oparcia w żadnym z dokumentów zebranych w aktach sprawy, a uczestnicy – A.B. i L.K. nie przedstawili jak dotąd żadnych dowodów na poparcie lub nawet uprawdopodobnienie ich twierdzeń jakoby przysługiwało im kiedykolwiek roszczenie wobec nieruchomości wymienionych w ich wniosku o wznowienie postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie zarówno Wojewoda [...], wznawiając postępowanie zakończone ostateczną decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę Spółce, jak i WSA w Krakowie w zaskarżonym wyroku trafnie odczytali zakres związania oceną prawną zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 września 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 650/15. Wyrokiem tym Sąd jednoznacznie rozstrzygnął, że badanie, czy wnioskodawcy domagającemu się wznowienia postępowania rzeczywiście przysługuje przymiot strony powinno następować po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. Niniejsza ocena prawna, zgodnie z art. 153 p.p.s.a., wiązała w rozpoznawanej sprawie zarówno organ administracji publicznej wydający kwestionowane postanowienie, jak i Sąd pierwszej instancji, wydający zaskarżony wyrok. Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie.
Ustanowiona w art. 153 p.p.s.a. zasada związania powoduje, że skutki wyroku sądu administracyjnego dotyczą każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy i obejmują zarówno postępowanie sądowoadministracyjne, w którym orzeczenie zostało wydane, postępowanie administracyjne, w którym zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie administracyjne, jak również wszystkie przyszłe postępowania administracyjne i sądowoadministracyjne dotyczące danej sprawy administracyjnej (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 1 czerwca 2015 r., I OSK 2073/13; 25 lipca 2017 r., I OSK 2692/16, CBOSA).
Odnosząc się do wskazanego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenie, że stan prawny nieruchomości objętych niniejszą sprawą jest niewyjaśniony, należy jeszcze raz (za WSA w Krakowie) wyjaśnić, że kwestie związane z przymiotem strony A.B. i L.K. w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę Spółce oraz wątpliwości, co do stanu prawnego nieruchomości, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa mogą zostać wyjaśnione jedynie po wszczęciu postępowania wznowieniowego. Przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ obowiązany jest jedynie badać, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 k.p.a., oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 k.p.a. Dopiero wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania wznowieniowego stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
Innymi słowy, wydanie postanowienia otwiera właściwy etap postępowania wznowieniowego, w którym organ bada, czy postępowanie w którym zapadła decyzja ostateczna było dotknięte którąś z wad wymienionych w art. 145 § 1, 145a § 1 lub 145b § 2 k.p.a., a następnie przeprowadza postępowanie wyjaśniające mające na celu rozpoznanie sprawy rozstrzygniętej ostateczną decyzją administracyjną. Faktycznie więc postanowienie wydane na podstawie art. 149 § 1 k.p.a. wszczyna postępowanie w sprawie wznowienia, jednak nie przesądza o stwierdzeniu podstaw wznowienia.
W związku z powyższym, zarzut zawarty w skardze kasacyjnej należy ocenić jako bezzasadny i dalece przedwczesny, ponieważ Wojewoda [...] oraz w toku instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na tym etapie postępowania nie dokonywali oceny stanu prawnego nieruchomości.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.