Uzasadnienie
W dniu 17 marca 2005 r. za pośrednictwem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie wpłynęła skarga Z. i R. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia 8 lutego 2005 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej nakazu rozbiórki pawilonu handlowo-usługowego.
Pismami z dnia 26 kwietnia 2005 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie pięciu odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł., a ponadto skarżąca została wezwana do podpisania skargi.
Postanowieniem z dnia 30 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. P. w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Postanowieniem z dnia 5 lipca 2005 r. Sąd odmówił przywrócenia skarżącej terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W dniu 6 lipca 2005 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna Z. i R. P. na postanowienie Sądu z dnia 30 maja 2005 r. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie przepisów postępowania (art. 49 § 1 powołanej wyżej ustawy) przez skierowanie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi w części dotyczącej uzupełnienia podpisu skargi przez Z. P. wyłącznie do Z. P. i zaniechanie skierowania tego wezwania także do R. P.. W skardze podniesiono również, że pisma kierowane do współskarżących w postępowaniu powinny być jednakowej treści, a naruszenie zasady doręczania pism tej samej treści powoduje naruszenie zasady zaufania obywateli do organów państwowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie jest zasadna. Nie budzi wątpliwości fakt, że skarżąca nie uzupełniła w terminie braku formalnego przez podpisanie wniesionej wspólnie z R. P. skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że sąd odrzuca skargę, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie Sąd wezwał skarżącą pismem z dnia 26 kwietnia 2005 r. do 1) uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków formalnych skargi przez a) podpisanie skargi, b) nadesłanie pięciu odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu oraz do 2) uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Wezwanie skierowane do skarżącej zawierało pouczenie, zgodnie z którym w wypadku nieusunięcia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (jednym z nich było złożenie podpisu pod skargą) skarga zostanie odrzucona. Osobno poinformowano, że nadesłanie odpisów skargi oraz uiszczenie wpisu przez jednego skarżącego zwalnia pozostałych skarżących z obowiązku odesłania odpisów skargi i uiszczenia wpisu. Należy zatem stwierdzić, że skarżąca została właściwie poinformowana o skutkach niedokonania wskazanych przez Sąd czynności w terminie.
Zawarty w skardze kasacyjnej zarzut niejednorodnych wezwań skierowanych do strony postępowania (Z. P. i R. P.) nie znajduje uzasadnienia wobec wyjątkowości czynności, do jakiej wezwana została skarżąca. Możliwość uzupełniania braków formalnych pism procesowych przez jedną z osób występujących po jednej stronie w postępowaniu przed sądem ogranicza się do braków, które mogą być uzupełnione przez którąkolwiek z osób. Dlatego Sąd wezwał do nadesłania odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi zarówno Z. P.
Sygn. akt II OSK 1089/05 jak i R. P.. Uzupełnienie tych braków przez jednego skarżącego wypełnia wezwanie w tym zakresie. Nie można natomiast założyć, aby R. P. mógł uzupełnić skargę przez podpisanie jej za Z. P. i to ponadto pod rygorem odrzucenia skargi. Trudno zatem przyjąć zasadność pisma skierowanego do skarżącego z wezwaniem do podpisania skargi przez skarżącą. Brak ten bowiem nie mógł być w żaden sposób uzupełniony przez skarżącego. Skarżący nie ponosi również negatywnych skutków związanych z odrzuceniem skargi Z. P., zatem niepotrzebne było informowanie w wezwaniu o konieczności uzupełnienia braku skargi Z. P..
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 182 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).