Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi S. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., a także na mocy art. 201 §1 ww. ustawy zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł. Orzeczenie to zapadło w następujących okolicznościach.
Skarżący S. S. w skardze na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., wskazał, że na działce nr [...] w N. W., która sąsiaduje z działką skarżącego, prowadzona jest niezgodna z przepisami prawa budowlanego budowa domu mieszkalnego. Poinformowany o tym fakcie PINB w B. nie podjął działań, w związku z czym skarżący wystąpił do M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. ze stosownym zażaleniem. Organ wyższego stopnia wydał PINB w B. zalecenia, do których PINB się nie zastosował, a jedynie poinformował skarżącego, że z uwagi na brak słupków granicznych nie ma możliwości ustalenia granicy z jego działką.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że początkowo, ustalił, że skarżący nie jest właścicielem działki sąsiadującej z działką, na której prowadzona jest inwestycja, stąd jedynie poinformował go pisemnie o niestwierdzeniu w wyniku przeprowadzonych kontroli istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. PINB w B. w trybie art. 237 § 3 kpa, po przeprowadzeniu kolejnej kontroli w sposób dokładniejszy (w związku z postanowieniem z [...] 2008 r. MWINB w K., który uznał zażalenie skarżącego na bezczynność organu za uzasadnione i wyznaczył termin załatwienia sprawy do [...] 2009 r.) poinformował skarżącego o niestwierdzeniu nieprawidłowości.
Następnie, w związku z kolejnym pismem skarżącego, organ na podstawie wpisów w księdze wieczystej ustalił, że właścicielami działek [...] i [...] są A. i S. S., a w [...] 2009 r. organ wydał decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umarzając postępowanie w sprawie wskazał, że w przedmiotowej sprawie po wniesieniu skargi, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B, którego działanie było objęte skargą na bezczynność wydał w [...] 2009 r. decyzję znak: [...] o umorzeniu postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalno-usługowego na działce nr [...] w N. W. Sąd I instancji uznał zatem, że organ nie pozostaje w bezczynności, stąd zaistniały w sprawie podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia złożył S. S. reprezentowany przez radcę prawnego A. S., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, polegające na nierozpoznaniu skargi w jej granicach, co miało wpływ na wynik sprawy.
Skarżący wskazał, że PINB w B. wydając decyzję o umorzeniu postępowania, w żaden sposób nie zareagował na nieprawidłowości związane z budową budynku na działce nr [...].
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. reprezentowany przez radcę prawnego M. M., wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż w momencie wydania decyzji przez organ stan bezczynności ustał, stąd od wydanej decyzji przysługuje stronie najpierw prawo złożenia odwołania do organu II instancji, a następnie prawo złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania. Ponadto, organ wskazał, iż skarga kasacyjna obejmuje wyłącznie zarzut nie odniesienia się przez Sąd do prawidłowości prowadzonego postępowania przez organ, zakończonego wydaniem decyzji, a wiec zarzut nie podlegający badaniu przez Sąd w postępowaniu wszczętym ze skargi na bezczynność.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, ponieważ zarzut skargi kasacyjnej sformułowany na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. nie precyzuje jakie przepisy postępowania, zdaniem skarżącego zostały naruszone zaskarżonym orzeczeniem i czy to ewentualne naruszenie, mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Samo powołanie się na przepis określający podstawy skargi kasacyjnej (art. 17 ppsa) w świetle utrwalonego orzecznictwa jest niewystarczające (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. II FSK 595/07, LEX nr 475586).
A ponadto, należałoby wskazać, ze kwestia rodzaju rozstrzygnięcia w przypadku, gdy organ po wniesieniu skargi na bezczynność dokonał czynności lub wydał akt, była przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (ONSAiWSA 2009/4/63), w której wyrażono pogląd, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.