Uzasadnienie
Na rozprawie przed NSA w dniu 30 września 2015 r. pełnomocnik M. M. – A. M., złożył na piśmie wniosek o wyłączenie sędziego NSA Zygmunta Zgierskiego od rozpoznania sprawy ze skargi kasacyjnej M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2422/13. We wniosku twierdził, że sędzia Zygmunt Zgierski na poprzedniej rozprawie przed NSA okazywał uprzedzenie do niego, co – jak wynika z wniosku – miało się przejawiać w czasie podejmowania decyzji o odroczeniu rozprawy z uwagi na wadliwość zawiadomienia drugiego pełnomocnika M. M. Twierdził też, że skarżąca E. K. jest faworyzowana z uwagi na to, iż jest z zawodu sędzią. Przejawiać się to miało m.in. tym, że bardzo szybko została uwzględniona jej prośba o przyśpieszenie rozpoznania sprawy. Podkreślał, że skarżąca w pismach procesowych ujawnia fakt, że jest sędzią. Wywiódł też, że to, iż sędzia Zygmunt Zgierski zna status skarżącej oraz wie o "błyskawicznym" rozpoznaniu jej prośby o przyśpieszenie rozpoznania sprawy, podważa jego bezstronność.
Rozpoznając wniosek o wyłączenie sędziego NSA zważył, co następuje.
Sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie z mocy samej ustawy w sprawach określonych w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Niezależnie od przyczyn wymienionych w powołanym przepisie, stosownie do treści art. 19 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
W rozpoznawanej sprawie sędzia NSA Zygmunt Zgierski w oświadczeniu z 30 września 2015 r. wyjaśnił, że w jego przypadku nie zachodzą okoliczności uzasadniające jego wyłączenie od rozpoznania sprawy wymienione w art. 18 oraz art. 19 p.p.s.a. Także we wniosku o wyłączenie sędziego nie podano takich okoliczności. Twierdzenie o rzekomym uprzedzeniu się sędziego Zygmunta Zgierskiego do pełnomocnika M. M. nie zostało przekonująco wykazane. Zauważyć należy, że rozprawa w dniu 30 kwietnia 2015 r. została ostatecznie odroczona z powodu wadliwości zawiadomienia drugiego pełnomocnika M. M. Z oczywistych względów fakt, że jedna ze stron postępowania jest sędzią sam w sobie nie może stanowić podstawy wyłączenia sędziów. Nie jest też uprawnione twierdzenie zawarte we wniosku, że strona postępowania, która wykonuje zawód sędziego jest w jakiś sposób uprzywilejowana. Nie wskazuje na to uwzględnienie jej prośby o przyśpieszenie rozpoznania sprawy.
Fakt, że niezwłocznie udzielono odpowiedzi na wniosek nie jest niczym nadzwyczajnym. Ponadto wniosek ten uwzględniono w ten sposób, że przewidywany termin rozpoznania sprawy wskazano za sześć miesięcy. Nie jest też zupełnie zrozumiałe, jak fakt uwzględnienia tego wniosku miałby wpływać na postawę sędziego Zygmunta Zgierskiego.
W związku z powyższym, wobec braku podstaw do wyłączenia sędziego, NSA na podstawie powołanych przepisów oraz art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.