Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 1090/16

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Zofia Flasińska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej
Sprawa
sprawy w zakresie sprostowania z urzędu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1090/16 ze skargi kasacyjnej A.S. w sprawie ze skargi A. S. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu w obrębie W. gmina B.
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 1304/15

Sentencja

postanawia:

  1. sprostować z urzędu oczywisty błąd rachunkowy w punkcie II wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1090/16 w zakresie zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego poprzez zastąpienie zwrotu "400 (czterysta)" zwrotem "510 (pięćset dziesięć)".

Uzasadnienie

Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wyrokiem z 6 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1090/16 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A. S., uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 2 lutego 2016 r. i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od Gminy B. na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, jednak nastąpił błąd rachunkowy w obliczeniu wysokości tych kosztów. Według § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Stawka minimalna, w myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wynosiła 480 zł. Zatem stawka minimalna opłaty za czynności radcy prawego w tej sprawie wynosiła 360 zł. Zgodnie z § 21 powołanego rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 stycznia 2016 r. stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

W tej sprawie postępowanie zostało wszczęte wprawdzie w listopadzie 2015 r., lecz skarga kasacyjna została wniesiona 4 kwietnia 2016 r., a zatem do kosztów postępowania kasacyjnego zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. Na koszty te składa się również wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 150 zł. Wysokość kosztów postępowania kasacyjnego w tej sprawie powinna wynosić 510 zł, a zamiast błędnie obliczonej sumy 400 zł.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 6 lutego 2018 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.