Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 2028/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu skargi M. S., uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze na skutek odwołania skarżącej od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...]., znak [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie kanalizacji sanitarnej z przyłączami w miejscowościach: [...] ([...]),[...] ([...]),[...] i [...].
Organ odwoławczy odmówił przyznania przymiotu strony M. S. w opisanej sprawie – właścicielce działek o nr ewid. [...] i [...] w miejscowości B., bowiem stwierdził, że projektowana kanalizacja sanitarna przebiega przez działki o nr ewid. [...] i [...] w miejscowości M. ([...]), a nie B., a ich właścicielami są inne osoby. Przez działki należące do skarżącej nie planuje się natomiast budowy kanalizacji sanitarnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił skargę M. S. na powyższą decyzję, bowiem uznał, że okoliczność doręczenia jej decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] spowodowała, że skarżąca stała się stroną postępowania administracyjnego. Decyzja powyższa nie wskazuje jednoznacznie, przez które z działek będzie przebiegać inwestycja, stwierdzono jedynie, że inwestycja będzie przebiegać na działkach według załączonego wykazu.
Sąd pierwszej instancji zauważył, że w sprawie zostały sporządzone dwa wypisy uproszczone z rejestru gruntów: z dnia 21 marca 2003 r. i z dnia 24 marca 2003 r. W wypisie z dnia 24 marca 2003 r. figurują między innymi wzmiankowane działki skarżącej M. S., jednakże znajduje się na nim odręczny dopisek o skreśleniu m.in. tych właśnie działek. Obok znajduje się podpis w formie parafki, przy czym brak jest omówienia dokonanych skreśleń. W ocenie Sądu nie sposób zatem ustalić kto dokonał tych skreśleń, na jakiej podstawie i kiedy oraz z jakiego powodu ich dokonano. Sąd hipotetycznie przyjął, że powyższy wykaz działek, sporządzony z wypisu uproszczonego z rejestru gruntów, stanowi integralną część decyzji organu pierwszej instancji. Skoro tak, to dokonywanie odręcznie jakichkolwiek skreśleń jest niedopuszczalne.
Ponadto załącznik graficzny do decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...]. nie jest prawidłowy, bowiem nie obejmuje wszystkich miejscowości wskazanych w decyzji, przez które ma przebiegać planowana inwestycja.
Sąd pierwszej instancji dostrzegł też inne uchybienia w rozpoznawanej sprawie: np. brak podpisu na wniosku z dnia [...] wszczynającym postępowanie, czy też niepotwierdzenie za zgodność z oryginałem części tekstowej wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Powyższe braki budzą w ocenie Sądu poważne wątpliwości, które prowadzą do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Skarga kasacyjna została oparta na zarzutach naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez uchylenie decyzji organu drugiej instancji i błędne uznanie, że na podstawie załączników graficznych nie można stwierdzić, iż przez działki skarżącej o nr [...] i [...] położone w miejscowości B. nie będzie przebiegać sporna inwestycja. Dokonując ustaleń w tym przedmiocie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uznało, że M. S. nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 K.p.a., co prowadziło do umorzenia postępowania odwoławczego. W postępowaniu administracyjnym nie doszło do zarzucanego przez Sąd naruszenia przepisów o postępowaniu administracyjnym (w szczególności art. 77 i 77 K.p.a.) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z akt sprawy jednoznacznie wynika bowiem, że przez działki należące do skarżącej nie będzie przebiegać projektowana kanalizacja sanitarna.
Pismem z dnia [...] M. S.a złożyła odpowiedź na skargę kasacyjną, wnosząc o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania w kwocie 328 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego nie może znaleźć uznania składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sytuacji gdy orzekające w sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. rzeczywiście nie wyjaśniło w sposób niebudzacy wątpliwości kwestii interesu skarżącej M. S.. To prawda, że materiały zgromadzone w sprawie mogą wskazywać na to, iż sporna kanalizacja sanitarna nie przebiega przez działki skarżącej bądź działki z nimi sąsiadujące, co w konsekwencji oznaczałoby, że skarżąca nie ma w sprawie przymiotu strony, ale tak istotna dla sprawy okoliczność nie może być domniemywana. Wręcz przeciwnie winna być wyjaśniona w sposób niebudzący wątpliwości.
Tymczasem jednoznacznych podstaw do twierdzenia, że tak się w niniejszej sprawie stało nie daje znajdująca się w aktach kwestionowana decyzja umarzająca postępowanie w sprawie ze względu na brak przymiotu strony przez M. S.. Załącznik graficzny do przedmiotowej decyzji jest fragmentaryczny i nie obejmuje miejsca położenia działek skarżącej, a załączona mapka całej inwestycji nie dość, że nieopatrzona żadnym podpisem, to nadto trudno czytelna. W tej sytuacji nie sposób nie podzielić poglądu Sądu pierwszej instancji, że na podstawie ww. załącznika graficznego nie można stwierdzić, że przez działki skarżącej położone w B. nie będzie przebiegać inwestycja, o której mowa, a już z pewnością nie sposób to stwierdzić w sposób jednoznaczny. Jeżeli tak, to orzekające w sprawie Kolegium naruszyło treść przepisów art. 7 i 77 K.p.a., co skutkuje tym, iż w sprawie należy się oprzeć także na innych dostępnych dowodach przy ocenie przymiotu strony M. S. tak, aby jednoznacznie ustalić czy ma ona interes prawny w sprawie.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 przywołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.