Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 10 czerwca 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 1268/04, oddalił skargę M. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r. umarzającą postępowanie odwoławcze.
Jak wynika z akt sprawy, Wojewoda Mazowiecki decyzją nr [...] z dnia 16 kwietnia 2004 r., na wniosek M. i A. P., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę "zjazdu indywidualnego z drogi wojewódzkiej nr [...] działka nr ew. [...] na działkę nr ew. [...] w m. B., gmina G".
Od powyższej decyzji złożył odwołanie M. G. (właściciel sąsiedniej działki nr ew. [...]), który nie zgadza się z przebiegiem trasy zjazdu indywidualnego z drogi krajowej, zatwierdzonym powyższą decyzją Wojewody z dnia 16 kwietnia 2004 r.
Zgodnie z uzasadnieniem decyzji z dnia [...] lipca 2004 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, nie uznał M. G. stroną w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, gdyż nieruchomość należąca do niego nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016), powołanej dalej jako Prawo budowlane. W związku z powyższym, postępowanie odwoławcze zostało umorzone na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kpa.
M. G. nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r., wnosząc o jej uchylenie.
Skarżący nie zgadza się z poglądem Wojewody, iż jego działka nie graniczy bezpośrednio z projektowanym zjazdem. Działka nr ew. [...] należąca do skarżącego graniczy bezpośrednio z działką, dla której udzielono pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu i w związku z tym, jego nieruchomość będzie w zasięgu szkodliwego oddziaływania projektowanej inwestycji (hałas, wibracje, emitowanie zanieczyszczeń).
Ponadto działka nr ew. [...], na której zaprojektowano zjazd z drogi wojewódzkiej, nie ma prawnie ustalonych granic, a pozwolenie budowlane zostało udzielone bez dokonania pomiarów geodezyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalając wyrokiem z dnia 10 czerwca 2005 r. skargę uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Wybudowanie zjazdu indywidualnego z drogi wojewódzkiej, nie spowoduje żadnych ograniczeń w możliwości zagospodarowania działki skarżącego. Zakres oddziaływania przedmiotowego zjazdu ograniczy się wyłącznie do działki inwestorów i nie będą tu miały miejsca żadne ograniczenia wynikające z przepisów odrębnych, o których mowa w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego i do których zalicza się między innymi: ustawę z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2000 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie oraz rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 12 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.
Sam fakt, iż skarżący sąsiaduje z nieruchomością, na której ma być zrealizowany zjazd, nie powoduje więc, że skarżący automatycznie staje się stroną w tym postępowaniu. Twierdzenia skarżącego o szkodliwym oddziaływaniu przedmiotowej inwestycji na jego nieruchomość są wyolbrzymione i oparte jedynie na przypuszczeniach, nie poparte żadnymi dowodami. Podnoszony zarzut, że działka nr ew. [...] nie ma prawnie ustalonych granic (podnoszony po raz pierwszy), nie ma znaczenia w tej sprawie, gdyż może to być przedmiotem innego, odrębnego postępowania o ile ten zarzut jest uzasadniony.
Dopóki granice działki nie zostaną zmienione w takim odrębnym postępowaniu, wiążące się granice wynikające z mapy geodezyjnej dostarczonej przez inwestorów.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2005 r., pełnomocnik M. G. zarzucił skarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów:
- - art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, art. 3 pkt 20 i art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego oraz art. 28 Kpa poprzez przyjęcie, że skarżący nie jest stroną postępowania administracyjnego mimo, iż jest właścicielem nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu i ma prawo do ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób.
W związku z powyższym wnosi się o:
- 1. uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i uchylenie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r. lub
- 2. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji,
- 3. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego podnosi, że zjazd z drogi został zaprojektowany w odległości 0,75 m od granicy działek nr ew. [...] i [...] i w odległości 4 m od budynku mieszkalnego skarżącego, Sąd żadnej z tych okoliczności nie badał i stwierdził lakonicznie, że nie zostały naruszone przepisy odrębne, a usytuowanie zjazdu jest zgodne z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z cytowanym w skardze kasacyjnej orzecznictwem, skarżącemu w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu, powinien przysługiwać przymiot strony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Niektóre z przepisów, których naruszenie zarzucono w skardze kasacyjnej, jak np. art. 6 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, czy art. 28 Kpa, nie miały zastosowania w rozpoznawanej sprawie, bowiem nie dotyczyły kwestii rozstrzyganych zaskarżoną decyzją bądź zostały ograniczone przez inne przepisy (lex specialis).
Przepis art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego (po nowelizacji) określa dla potrzeb tej ustawy, kto jest stroną w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę, tym samym nie ma tu wprost zastosowania przepis art. 28 Kpa. Krąg podmiotów będących stroną postępowania, zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, jest węższy niżby to wynikało z brzmienia art. 28 Kpa, co powoduje, że w takim przypadku jak ten, właściciel działki graniczącej z terenem inwestycji, nie jest stroną postępowania jeżeli jego nieruchomość nie znajduje się w obszarze oddziaływania (budowanego) obiektu. Co należy zaś rozumieć pod pojęciem "obszaru oddziaływania obiektu", wynika z brzmienia art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. Nie jest to dowolnie określony obszar w otoczeniu budowanego obiektu, lecz jest to obszar, na którym zgodnie z odrębnymi przepisami i w związku z projektowaną budową, należy wprowadzić określone ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu.
Rodzaj i zakres takich ograniczeń wynikać może z przepisów odrębnych (innych niż Prawo budowlane) i jest ściśle związany z rodzajem obiektu budowlanego.
Jak trafnie określono w zaskarżonym orzeczeniu, zjazd indywidualny z drogi wojewódzkiej nie wymaga jakichkolwiek ograniczeń w zagospodarowaniu nieruchomości znajdujących się w otoczeniu, w tym również działki nr ew. 228 należącej do skarżącego.
Co prawda, działka skarżącego (nr ew. [...]) graniczy bezpośrednio z działką (nr [...]), na której ma być wybudowany zjazd indywidualny z drogi wojewódzkiej nr [...], jednak to automatycznie nie powoduje, że działka skarżącego znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 28 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. W związku z tym brak było podstaw aby uznać, że skarżącemu przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu.
Poza tym tego typu zjazd, wbrew temu co wywodzi skarżący, nie może powodować realnego pogorszenia warunków jego zamieszkania przez powstawanie nadmiernego hałasu, wibracji, czy też zanieczyszczenia środowiska.
Mając na uwadze przepis art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako ppsa, skargę kasacyjną można oprzeć na podstawach: naruszenia przepisów prawa materialnego przez błędną ich wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie bądź naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie każde więc naruszenie przepisów prawa może stanowić podstawę skargi kasacyjnej. W skardze kasacyjnej nie wykazano też, aby powołane tam przepisy prawa materialnego, zostały naruszone przez błędną ich wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ppsa - orzekł, jak w sentencji.