Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 13 marca 2018 r., sygn. akt II OSK 1116/17

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2017r., sygn. akt VII SAB/Wa 20/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi J. L. i A. L.na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], zobowiązał organ do wydania rozstrzygnięcia w sprawie samowolnie wzniesionego budynku gospodarczo – garażowego na działce o nr ew.[...] w miejscowości S. w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku (pkt I wyroku); stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt II wyroku); stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt III); oddalił skargę w pozostałym zakresie (pkt IV); zasądził od organu na rzecz skarżących koszty postępowania (pkt V wyroku).

Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pismem z dnia 16 lutego 2016 r. J. L. reprezentowana przez syna P. L. jako pełnomocnika i A. L.wnieśli skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] zarzucając naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1, art. 36 § 1 oraz art. 133 k.p.a. przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu dotyczącym legalności budynku garażowo-gospodarczego. Skarżący wnieśli o: zobowiązanie organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, w przypadku uwzględnienia skargi o orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub, że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że będą podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, jeśli taki zostanie wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu, przyznanie od organu na rzecz skarżących sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżących.

W uzasadnieniu skargi wskazali, że w dniu 4 lipca 2013 r. złożyli pismo zawierające wniosek o sprawdzenie legalności budynku gospodarczo - garażowego usytuowanego na terenie działki o nr ew. [...] w miejscowości S., gmina P., stanowiącego własność M. i J. S. Przedmiotowy budynek jest usytuowany w odległości 0,5 m od granicy działki o nr ew. [...], będącej własnością skarżących. W dniu 24 lutego 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. wszczął na ww. wniosek postępowanie administracyjne w sprawie legalności budynku. W związku z tym, że PINB w [...] w ciągu 10 miesięcy od wpływu wniosku nie wydał decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, a jego działanie miało charakter przewlekły i pozorny, skarżący złożyli do organu II instancji, czyli Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. MWINB w W. uznał ww. zażalenie na przewlekłość za zasadne i wyznaczył PINB w [...] dodatkowy 30-dniowy termin na zakończenie przedmiotowego postępowania, pouczając skarżących jednocześnie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego do czasu załatwienia przez właściwy organ sprawy.

W dniu 13 listopada 2014 r. skarżący złożyli skargę do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 lutego 2015 r. sygn. akt VII SAB/Wa 107/14 stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB w [...] miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa i wymierzył temu organowi grzywnę w kwocie 1000 zł.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. MWINB w Warszawie wyłączył PINB w [...] od udziału w postępowaniu administracyjnym z zakresu nadzoru budowlanego i przekazał prowadzenie sprawy PINB [...]. W dniu 23 grudnia 2014 r. PINB [...] otrzymał akta sprawy.

W dniu 29 stycznia 2015 r. organ zawiadomił strony postępowania o terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin oraz wyznaczył nowy termin do załatwienia sprawy do dnia 30 czerwca 2015 r. W dniu 3 marca 2015 r. PINB [...] przeprowadził dowód z oględzin. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. organ nakazał inwestorom usunięcie do dnia 31 maja 2015 r. braków w przedłożonym przez nich projekcie budowlanym.

Pismem z dnia 22 maja 2015 r. skarżący złożyli za pośrednictwem PINB [...] zażalenie do MWINB w Warszawie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB [...].

W dniu 22 maja 2015 r., organ przedłużył termin na uzupełnienie dokumentacji przez inwestorów do 15 czerwca 2015 r.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. PINB [...] ustalił wysokość opłaty legalizacyjnej dla inwestorów. MWINB w Warszawie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. uchylił postanowienie organu z [...] czerwca 2015 r.

Następnie postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. organ zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie budynku garażowo-gospodarczego usytuowanego na terenie działki o nr ew. [...] w miejscowości S., gmina P., wykonanego bez wymaganego pozwolenia na budowę do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie ustalenia granic działek.

W wyniku wezwania organu przez skarżących do usunięcia naruszenia prawa, MWINB w Warszawie postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. uznał zażalenie na bezczynność organu, jednakże odmówił wyznaczenia organowi dodatkowego terminu na załatwienie sprawy.

Skarżący podnieśli, że pomimo upływu w dniu 30 czerwca 2015 r. wyznaczonego terminu na zakończenie postępowania, organ nie wydał dotychczas stosownego aktu administracyjnego. Przez okres dwóch i pół roku wniosek skarżących nie został rozpoznany. Tym samym organ naruszył art. 35 § 3 Kpa, który określa maksymalny termin załatwienia sprawy, a także zasadę zaufania do organów administracji zawartą art. 8 Kpa oraz zasadę szybkości postępowania zawartą w art. 12 § 1 Kpa. Dodatkowo zażalenie skarżących na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, PINB [...] przekazał do organu II instancji dopiero po trzech tygodniach. Nie dotrzymał tym samym ustawowego terminu 7 dni na przesłanie zażalenia do MWINB w Warszawie naruszając art. 133 Kpa.

Mając na uwadze, że w przedmiotowym postępowaniu zapadł już jeden prawomocny wyrok stwierdzający przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB w [...] z rażącym naruszeniem prawa oraz to, że PINB [...] dokonywał czynności w miesięcznych i kilkumiesięcznych odstępach czasu, co również świadczy o przewlekłym prowadzeniu postępowania, skarżący domagali się przyznania od organu na ich rzecz sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę organ odnosząc się do zarzutu bezczynności podniósł, że w niej nie pozostaje, bowiem postępowanie zostało zawieszone. W kwestii przewlekłości postępowania wskazał, że sprawa była prowadzona przez dwa organy. PINB [...] prowadzi ją od 23 grudnia 2014 r. Do dnia 24 kwietnia 2015 r. prowadził ustalenia w przedmiocie odnalezienia dokumentacji budynku we właściwych organach. W międzyczasie dokonano oględzin inwestycji. Na termin załatwienia sprawy wpływ miała też szczupła obsada kadrowa organu oraz wielość prowadzonych postępowań administracyjnych. Nie bez znaczenia był także fakt, że sprawa nie dotyczy terenu znajdującego się pod właściwością miejscową organu i została przekazana z innego powiatu. Załatwienie sprawy opóźnił również fakt braku akt sprawy, które przesłano do WSA w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku częściowo uwzględniającego skargę, po przytoczeniu treści art. 149 § 1 p.p.s.a., art. 149 § 1a p.p.s.a. i art.149 § 2 p.p.s.a. wskazał, że skarżący wnosząc w trybie art. 37 § 1 Kpa zażalenie na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania otworzyli sobie drogę do sądowej kontroli prowadzonego postępowania administracyjnego w ww. sprawie. Bezczynność organu może występować wówczas, gdy właściwy organ zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przepisami prawa. Organy administracji publicznej zobowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 Kpa). Załatwienie sprawy przez organ pierwszej instancji wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 Kpa).

Ustawodawca ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., nr 6, poz.

1. 18) wprowadził również możliwość złożenia skargi na przewlekłość postępowania.

Samo pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania nie zostało zdefiniowane w ustawie. W doktrynie przyjmuje się, że jest to postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Rozsądny termin postępowania musi zostać określony w świetle wszystkich okoliczności danej sprawy oraz w oparciu o kryteria złożoności sprawy.

Skarżący podnieśli, że pomimo upływu w dniu 30 czerwca 2015 r. wyznaczonego terminu na zakończenie postępowania, organ nie wydał jednak stosownego aktu administracyjnego. Tym samym, przez okres dwóch i pół roku ich wniosek nie został rozpoznany. W przedmiotowym postępowaniu zapadł już jeden prawomocny wyrok sądu administracyjnego stwierdzający przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB w [...] (który to poprzednio prowadził postępowanie) z rażącym naruszeniem prawa, nadto organ dokonywał czynności w miesięcznych i kilkumiesięcznych odstępach czasu.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że w niniejszej sprawie dotyczącej budynku gospodarczo - garażowego usytuowanego na terenie działki o nr ew. [...] w miejscowości S., gmina P., wykonanego bez wymaganego pozwolenia na budowę ma miejsce przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. W sytuacji bowiem, gdy organ w dniu 23 grudnia 2014 r, otrzymał od PINB w [...] akta sprawy, winien niezwłocznie podjąć czynności w sprawie zmierzające do jej ostatecznego załatwienia. Tymczasem organ, dopiero w dniu 29 stycznia 2015 r., a więc po upływie ponad miesiąca od otrzymania przedmiotowych akt, zawiadomił strony postępowania o terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin wyznaczając nowy termin do załatwienia sprawy do dnia 30 czerwca 2015 r. Następnie w dniu 3 marca 2015 r., a więc dopiero po ponad dwóch miesiącach od otrzymania akt, organ przeprowadził dowód z oględzin. Kolejną czynnością w sprawie było wydanie przez organ w dniu 17 kwietnia 2015 r., a więc po okresie ponad półtora miesiąca od dokonania oględzin postanowienia nakazującego inwestorom usunięcie do dnia 31 maja 2015 r. braków w przedłożonym przez nich projekcie budowlanym.

W dniu 22 maja 2015 r., organ przedłużył termin na uzupełnienie dokumentacji przez inwestorów do 15 czerwca 2015 r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. ustalił wysokość opłaty legalizacyjnej dla inwestorów, które zostało uchylone. Dalej Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. organ zawiesił przedmiotowe postępowanie administracyjne do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie ustalenia granic działek. Powyższe postanowienie zostało wprawdzie utrzymane w mocy przez organ II instancji, niemniej jednak Sąd wyrokiem z dnia 18 stycznia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 697/16 uchylił ww. postanowienia stwierdzając, że brak było podstaw do zawieszenia przedmiotowego postępowania, bowiem nie zaistniały przesłanki z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa.

W ocenie Sądu I instancji organ niewątpliwie przewlekle prowadził przedmiotowe postępowanie, w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, nie podejmując również stosownych czynności w terminie określonym przepisami prawa. Konsekwencją powyższego stwierdzenia było zobowiązanie przez Sąd organu do wydania rozstrzygnięcia w sprawie samowolnie wzniesionego budynku gospodarczo - garażowego usytuowanego na działce o nr ew. [...] w miejscowości S., gmina P., wykonanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku (punkt I wyroku wydanego w niniejszej sprawie).

Sąd nie uznał jednak, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi bowiem posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Do uznania jako rażące nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, także terminów załatwienia sprawy. Organ podejmując czynności w sprawie, dokonywał zaś powyższego z nieznacznym uchybieniem terminów do jej załatwienia. Ponadto, w ocenie Sądu, na wydłużenie postępowania w sprawie wpływ mógł mieć również fakt, że sprawa nie dotyczy terenu znajdującego się pod właściwością miejscową organu i została przekazana z innego powiatu.

Sąd oddalił skargę w zakresie żądania przez skarżących na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. przyznania od organu na ich rzecz sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], zaskarżając go w części w zakresie jego pkt. I, zawierającego zobowiązanie do wydania rozstrzygnięcia w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w skarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. 1) art. 149 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 286 § 2 p.p.s.a. poprzez zobowiązanie organu do wydania rozstrzygnięcia w terminie nieracjonalnym, zbyt krótkim i nie uwzględniającym możliwości wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2017 r., VII SA/Wa 697/16 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie budowy budynku garażowo-gospodarczego na dz. ew. nr [...] w miejscowości S., gm. P.;
2. 2) art. 125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. poprzez brak zawieszenia przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego do czasu wydania prawomocnego orzeczenia w sprawie ze skargi A. L. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie budowy budynku garażowo-gospodarczego na dz. ew. nr [...] podczas gdy wynik tego drugiego postępowania ma charakter kwestii prejudycjalnej w zakresie terminu, w którym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] powinien wydać rozstrzygnięcie w postępowaniu administracyjnym.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podniósł, iż powodem, dla którego kwestionuje rozstrzygnięcie WSA w Warszawie jest niezasadne jego zdaniem zobowiązanie go do wydania rozstrzygnięcia w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku. Takie orzeczenie Sądu I instancji całkowicie pomija kwestię prawomocności wyroku WSA w Warszawie z dnia 18 stycznia 2017 r., VII SA/Wa 697/16 w przedmiocie zawieszenia postępowania. Tymczasem skarżący powziął informację, że od tego ostatniego wniesiona została przez inwestora, J. S., skarga kasacyjna, co oznacza, że wyrok ten nie będzie prawomocny. Ma to dla sprawy zasadnicze znaczenie, gdyż w ocenie Skarżącego nie jest prawidłowa sytuacja, w której sposób określenia przez sąd terminu do załatwienia sprawy w postępowaniu dot. przewlekłości powoduje, że prawnie irrelewantne staje się poddanie istotnej dla całego postępowania administracyjnego kwestii zawieszenia kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W ocenie skarżącego kasacyjnie zasadnym działaniem ze strony WSA w Warszawie byłoby zawieszenie z urzędu, w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowania ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania ze skargi w przedmiocie zawieszenia postępowania, gdyż jego wynik stanowi zagadnienie wstępne w stosunku do sprawy przewlekłości. W ocenie skarżącego kasacyjnie Sąd pominął całkowicie treść art. 286 § 2 p.p.s.a. zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracyjny, wyznaczony przez sąd, liczy się od dnia doręczenia akt sprawy administracyjnej temu organowi. Ustawodawca wskazał tutaj zatem na moment doręczenia akt organowi, a nie zaś na moment uzyskania przez orzeczenie prawomocności jako wyznaczający początek biegu terminu do załatwienia sprawy, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w sentencji skarżonego wyroku.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną J.i A. L. wnieśli o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 powołanej ustawy, a taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie, to Sąd rozpoznający sprawę związany jest granicami kasacji.

Rozpoznając w powyższych granicach wniesioną skargę kasacyjną należało uznać, że skarga ta nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Biorąc pod uwagę zakres zaskarżenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą kasacyjną należało stwierdzić, że rolą Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie była odpowiedź na pytanie, czy organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, a jeśli tak – czy wyznaczony organowi termin 30 dniowy do załatwienia sprawy jest terminem możliwym do jej załatwienia, liczony od dnia doręczenia akt organowi oraz jaki ewentualnie wpływ na prowadzenie niniejszej sprawy ma wydany przez WSA w Warszawie wyrok z dnia 18 stycznia 2017r. sygn. akt VII SA/Wa 697/16 uchylający postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie legalności budowy budynku garażowo-gospodarczego.

Nie ma bowiem racji skarżący kasacyjnie wskazując, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem art. 149 § 1 w zw. z art. 286 § 2 p.p.s.a. i art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela przywołane przez Sąd pierwszej instancji rozumienie pojęcia "przewlekłego prowadzenia postępowania", znajdujące oparcie w poglądach doktryny i orzecznictwie sądowoadministracyjnym, toteż ponowne przytaczanie tychże kwestii Sąd uznał za zbędne, tym bardziej że skarżący kasacyjnie nie kwestionuje faktu przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie, a jedynie wyznaczony termin do jej załatwienia. Oczywistym jest, że wyznaczenie organowi terminu do załatwienia określonej sprawy musi odbywać się z uwzględnieniem okoliczności danej sprawy. Nie może budzić wątpliwości, że okolicznościami, które mają wpływ na powyższą ocenę, jest po pierwsze czas trwania postępowania, po wtóre zaś takie przesłanki jak: stopień skomplikowania sprawy, rodzaj czynności, których musi dokonać organ administracji w celu zakończenia postępowania, podejmowane już działania organu w danej sprawie i ich efektywność.

Oceniając postępowanie prowadzone przez organ administracji w niniejszej sprawie przez pryzmat przywołanych wyżej okoliczności należało podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji zarówno co do stwierdzenia przewlekłego prowadzenia postępowania, jak i tego, że wyznaczenie organowi terminu 30 dniowego do wydania rozstrzygnięcia w sprawie liczonego od dnia uprawomocnienia się wyroku jest terminem przewidzianym ustawowo i realnym w niniejszej sprawie do jej załatwienia (wszelkie bowiem czynności potrzebne do jej zakończenia zostały w sprawie przeprowadzone).

Należy podkreślić, że organy naruszyły w sprawie przepisy dotyczące szybkości i efektywności postępowania, jak i prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie obywateli do organów w państwa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ma wątpliwości, że organ administracji prowadził czynności ze znacznym naruszeniem art. 35 § 1 k.p.a., co nie znajdowało żadnego uzasadnienia w stopniu skomplikowania sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 lutego 2015 r. sygn. akt VII SAB/Wa 107/14 w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania przez PINB w [...] doszedł do tego samego przekonania. Nie zasługiwał zatem na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 286 § 2 p.p.s.a. poprzez zobowiązanie organu do wydania rozstrzygnięcia w terminie nieracjonalnym, zbyt krótkim i nie uwzględniającym możliwości wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 697/16 (skarga kasacyjna od tego wyroku została rozpoznana na rozprawie w dniu 13 marca 2018 r. w sprawie sygn. akt II OSK 871/17).

Należy zauważyć, że wymienionym wyrokiem WSA w Warszawie uchylił postanowienia organów obu instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie budowy budynku garażowo-gospodarczego. Trafnie w uzasadnieniu tego wyroku skonstatował Sąd Wojewódzki, że brak było podstaw do zawieszenia postępowania albowiem sprawa dotycząca wznowienia znaków granicznych pomiędzy działkami nr ew.[...], a działką sąsiednią nr ew.[...] nie stanowi zagadnienia wstępnego w postępowaniu w sprawie legalności budynku garażowo-gospodarczego na działce nr ew.[...]. Brak prawomocności tego wyroku i wywiedzenie od niego skargi kasacyjnej nie stanowił usprawiedliwionej przeszkody w kontynuowaniu niniejszego postępowania w sprawie budowy budynku garażowo-gospodarczego i jego zakończeniu. Nie mogło więc dojść również do naruszenia art.125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. poprzez brak zawieszenia przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego do czasu wydania prawomocnego orzeczenia w sprawie VII SA/Wa 697/16 ze skargi A. L. w przedmiocie zawieszenia postępowania. Zatem i ten zarzut kasacyjny okazał się bezzasadny. Zawieszenie postępowania nie tamuje bowiem rozpoznania sprawy ze skargi na przewlekłość za okres sprzed zawieszenia.

Wobec stwierdzenia, że zarzuty skargi kasacyjnej nie zasługują na uwzględnienie, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a., skargę kasacyjną oddalił.