Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II SAB/Kr 258/14, po rozpoznaniu skargi N. W. na przewlekłość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w przedmiocie postępowania w sprawie samowoli budowlanej, zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. do wydania aktu lub dokonania czynności w terminie 1 miesiąca, stwierdził że przewlekłość tego organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzył organowi grzywnę w wysokości 5000 zł oraz zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.
W skardze kasacyjnej od powyższego orzeczenia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Kompetencja sądu administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w przepisie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. Wedle jego brzmienia sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten dotyczy jednak wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będących przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Oznacza to po pierwsze, że nie obejmuje bezczynności i przewlekłości organu, po wtóre, że nie może on stanowić podstawy wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Brak jest również innych przepisów w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej.
Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.