Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 maja 2006r., sygn. akt II SA/Go 174/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę P. S.A. w P., reprezentowanego przez radcę prawnego, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wlkp. z dnia [...] stycznia 2006r., Nr [...]. Skarga nie została bowiem opłacona.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji podniósł, że w niniejszej sprawie skarga stosownie do przepisu § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) podlega wpisowi stałemu w wysokości 200 złotych. Skoro strona wnosząca skargę była reprezentowana przez radcę prawnego, a sama skarga podlega opłacie stałej, to wobec nieuiszczenia wpisu, należało ją odrzucić bez wezwania do uiszczenia opłaty, stosownie do art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Na powyższe postanowienie skargę kasacyjną złożył P. S.A. w P., w którym zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy - art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej podniesiono, że mimo utraty mocy obowiązującej powołanego § 5 ust. 2 rozporządzenia, skarga została złożona w czasie, kiedy przepis ten obowiązywał. Strona skarżąca miała zatem obowiązek uiścić wpis dopiero na wezwanie sądu, co zresztą nastąpiło.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy.
Stosownie do art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Jednocześnie § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowił, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi. Powyższy przepis rozporządzenia utracił moc obowiązującą od dnia 17 marca 2006r. w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006r., sygn. akt SK 11/05 (Dz.U. Nr 45, poz. 322), jako niezgodny z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 2 Konstytucji RP.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim pismem z dnia 12 kwietnia 2006r. najpierw wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu, lecz następnie odrzucił skargę wywodząc, iż okoliczność wezwania radcy prawnego nie niweczy skutku prawnego w postaci odrzucenia skargi. Jakkolwiek pogląd ten należy podzielić, to jednak przyjęcie stanowiska, iż skargę należy w rozpoznawanej sprawie odrzucić, jest zbyt daleko idące. Należy bowiem mieć na względzie, iż skarga została złożona w dniu 20 lutego 2006r., czyli nie tylko przed wejściem w życie, ale jeszcze przed wydaniem powyższego wyroku. Strona uiściła wpis na wezwanie, pomimo, iż w dniu wydania zarządzenia w tej kwestii (7 kwietnia 2006r.), przepis § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia już nie obowiązywał. Rozstrzygające znaczenie ma okoliczność, iż strona skarżąca w momencie składania skargi nie miała obowiązku uiszczenia wpisu bez wezwania, pomimo, iż była reprezentowana przez radcę prawnego, a wpis od skargi w niniejszej sprawie ma charakter wpisu stałego.
W takiej sytuacji nie można jej postawić zarzutu, iż uchybiła obowiązkowi przewidzianemu w art. 219 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które to uchybienie przy spełnieniu dodatkowych przesłanek - reprezentowanie strony przez adwokata lub radcę prawnego i stała opłata pisma – podlega szczególnej regulacji art. 221 tej ustawy.
W związku z powyższym Sąd I instancji nie był władny odrzucić skargi na podstawie art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż, jak zasadnie podnosi się w skardze kasacyjnej, powołane orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wywołuje skutki "na przyszłość" (ex nunc), nie obejmując przypadków, które zaistniały przed jego wejściem w życie.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.