Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 3040/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie oddalił skargę K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) w Siedlcach z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła K. R. Ponadto pismem z dnia 4 kwietnia 2016 r. (data złożenia wniosku do biura podawczego WSA w Warszawie) reprezentowana przez pełnomocnika K. R. na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa), wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy Garwolin z dnia [...] maja 2015 r., znak: [...], która ustalono środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji SKO w Siedlcach z dnia [...] sierpnia 2015 r., mocą której nie uwzględniono odwołania skarżącej od ww. decyzji Wójta Gminy Garwolin, ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie instalacji do zbiórki, przetwarzania i zagospodarowania odpadów prowadzonej przez firmę [...] na działkach nr [...] i [...] położonych w miejscowości [...] gm. Garwolin, albowiem ich wykonanie przyniesie skutki trudne do odwrócenia oraz wyrządzi znaczną szkodę.
W uzasadnieniu podniesiono, że wykonanie decyzji umożliwi inwestorowi rozpoczęcie prac mających na celu rozbudowę wysypiska. Rozpoczęcie budowy nowej instalacji i pomieszczeń na istniejącym wysypisku będzie niosło za sobą skutki bardzo trudne do odwrócenia, środowisko naturalne ulegnie trwałej zmianie, a przywrócenie do stanu poprzedniego może okazać się niemożliwe. Skarżąca wskazuje również na znaczny hałas i odór, jakie towarzyszą inwestycji, co będzie miało wpływ na stan zdrowia mieszkańców [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po oddaleniu skargi, strona skarżąca, który wniosła skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej Ppsa), sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, gdyż nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Na podstawie skarżonej decyzji inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych. Sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu budowlanego – w ocenie skarżącej szkodliwego dla niej i środowiska - nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej.
Podkreślić należy, że wydanie zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu I instancji nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta nie wywołuje skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji.
Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.