Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. F. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004 r. nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego (domku letniskowego) usytuowanego na działce nr ewid. [...] położonej w C. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że będąca przedmiotem skargi decyzja z dnia 31 stycznia 2005 r. została skarżącemu doręczona w dniu 7 lutego 2005 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia. W dniu 14 listopada 2005 r. J. F. wniósł skargę do Sądu.
W związku z tym, że skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej P.p.s.a., Sąd na podstawie art. 58 § 2 P.p.s.a. skargę odrzucił.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł działający przez pełnomocnika J. F., zarzucając skarżonemu postanowieniu naruszenie art. 53 § 1 P.p.s.a. przez to, że Sąd uznał, iż skarżący uchybił terminowi z art. 53§1P.p.s.a. w sytuacji, gdy to uchybienie nastąpiło bez jego winy, bo dopiero na początku listopada 2005r. skarżący dowiedział się, że wcześniejszy wniosek o przekwalifikowanie działki nr [...] położonej w C. został załatwiony decyzją Starosty B. z dnia [...].02.2005r. i daje możliwość legalizacji samowoli budowlanej.
W uzasadnieniu kasacji strona podniosła, że skarżona decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005r., utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w U. z dnia [...] września 2004 r. nakazującą J. F. rozbiórkę domku letniskowego w C. na działce nr [...] zapadła jako jedna z pierwszych spośród ok. 400 takich przypadków samowoli budowlanej nad Zalewem S. Równocześnie z inicjatywy Stowarzyszenia Właścicieli Domków Letniskowych toczyło się postępowanie wszczęte przez Starostę B. o zmianę kwalifikacji gruntów w strefie zalewu, które nie podlegały negatywnym działaniom wód Zalewu S., na cele zgodne z ich faktycznym wykorzystaniem.
Skarżący J. F. dowiedział się o wynikach tego postępowania i związanej z tym możliwości legalizacji swojego domku letniskowego dopiero ok. 10 listopada 2005 r. kiedy to w czasie spotkań z okazji Święta Niepodległości inni członkowie Stowarzyszenia dostarczyli mu decyzję Starosty B. Wskazując powyższe okoliczności skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Ustawa z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) przyjmuje jako jeden z wymogów formalnych skargi do sądu administracyjnego zachowanie terminu do wniesienia skargi.
Według art. 53 § 1 powołanej ustawy - skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Takiemu właśnie wymogowi co do terminu zaskarżenia podlegała wniesiona do sądu skarga na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Z zarzutem naruszenia dyspozycji art. 53 § 1 P.p.s.a. w skarżonym postanowieniu nie sposób się zgodzić.
Z akt sprawy wynika, że decyzja wydana przez organ II instancji w dniu [...] stycznia 2005 r. doręczona została skarżącemu dnia 7 lutego 2005 r. i zawierała pouczenie o terminie, sposobie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym bez związku z uchybieniem terminowi przewidzianemu w art. 53 § 1 P.p.s.a. pozostają wywody skargi kasacyjnej, dotyczące toczącego się równocześnie postępowania o zmianę kwalifikacji gruntów w strefie zalewu. Nie można bowiem uznać, że wspomniane wyżej postępowania miało wpływ na bieg terminu do zaskarżenia decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującej skarżącemu rozbiórkę wzniesionego przez niego obiektu. Treść powołanego art. 53 § 1 P.p.s.a. nie pozostawia w tym względzie żadnych wątpliwości.
Bez wpływu na upływ terminu do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję pozostaje też okoliczność, że Wojewódzki Podkarpacki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 12 grudnia 2005 r. wstrzymał wykonanie własnej decyzji.
Z uwagi na brak uzasadnionych podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 P.p.s.a.