Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Ke 237/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę K. C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] wskazując w uzasadnieniu, iż skarga wniesiona w jego imieniu w dniu 8 kwietnia 2008 r. (data prezentaty) przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem nie została opłacona. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej "P.p.s.a." skarga podlegała odrzuceniu.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenie Sądu I instancji zaskarżono w całości i wniesiono o jego uchylenie zarzucając naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy tj. art. 221 w związku z art. 1 w związku z art. 219 § 1 P.p.s.a. Uzasadniając tak podniesione zarzuty autor skargi kasacyjnej wskazał na postanowienie NSA z dnia 2 lutego 2006 r. zgodnie z którym skarga wniesiona do sądu za pośrednictwem organu administracji, nawet gdy podlega wpisowi stałemu, podlega wezwaniu przez sąd do uiszczenia wpisu sądowego przez adwokata. Dlatego też, zdaniem pełnomocnika skarżącego, sąd, jak wynika z powołanego wyżej orzeczenia, winien był wezwać go do uiszczenia opłaty, albowiem trudno jest przyjąć, iż skarga do sądu administracyjnego skierowana za pośrednictwem organu administracji jest czynnością podjętą w postępowaniu sądowym i podlega opłacie sądowej, zwłaszcza gdy nie jest jeszcze wówczas znana m.in. sygnatura sprawy co, zdaniem autora skargi kasacyjnej, uniemożliwia prawidłowe oznaczenie opłaty.
Pełnomocnik skarżącego powołał się również na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 maja 2008 r., który uznał za niekonstytucyjny przepis art. 370- k.p.c. uprawniający sąd do odrzucenia środka zaskarżenia w sytuacji, gdy sąd wcześniej nie wezwał fachowego pełnomocnika do uzupełnienia braków wnoszonego środka zaskarżenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przepis art. 221 P.p.s.a. stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W myśl § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) przy uiszczaniu wpisu należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma od którego wpis jest uiszczany oraz sygnaturę akt sądowych. Do dnia 17 marca 2006 r. wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczało się na wezwanie Sądu, zgodnie z § 5 ust. 2 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów. Jednakże we wskazanej dacie powołany przepis rozporządzenia utracił swoją moc na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. sygn. SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 322), jako niezgodny z art. 221 P.p.s.a. i art. 2 Konstytucji RP.
Trybunał Konstytucyjny w tym wyroku potwierdził, iż art. 221 P.p.s.a. w jednoznaczny sposób wskazuje na ciążący na adwokatach i radcach prawnych obowiązek opłacania wnoszonych pism, które podlegają opłacie stałej bez konieczności uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty.
Skarga na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] podlegała wpisowi stałemu, który winien być wniesiony do kasy wojewódzkiego sądu administracyjnego w gotówce lub wpłacony na jego rachunek bez uprzedniego wezwania Sądu. W tym przypadku, ponieważ nie była znana sygnatura akt sądowych, wnoszony wpis należało stosownie opisać przez wskazanie skarżącego, organu administracji, który wydał zaskarżony akt oraz datę i nazwę tego aktu. Pełnomocnik skarżącego będący adwokatem miał więc w nowej sytuacji prawnej, zaistniałej po opublikowaniu wskazanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, obowiązek uiszczenia wpisu stałego już przy wniesieniu skargi do organu administracji, bowiem już w tym momencie następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Powoływanie się natomiast na wyrok Trybunału Konstytucyjnego, którego przedmiotem było badanie zgodności z Konstytucją art. 370- k.p.c. uznać należy za całkowicie chybiony, ponieważ w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mają zastosowania przepisy ustawy - Kodeks postępowania cywilnego.
Skoro zatem w niniejszej sprawie wpis sądowy od skargi nie został uiszczony, prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę powołując się na art. 221 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 182 § 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.