Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 401/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę K.H. i M.H. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki automatycznej myjni samochodowej czterostanowiskowej.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wywiedli skarżący. W jej treści zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 12 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie zainicjowane wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlegało umorzeniu.
Stosownie do normy art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w brzmieniu nadanym art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: (1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; (2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W związku z tym, że w dniu 15 listopada 2017 r. zapadł wyrok Sądu pierwszej instancji oddalający skargę, a postępowanie zainicjowane skargą kasacyjną wywiedzioną przez skarżącego od tego wyroku nie zostało jeszcze zakończone, stwierdzić trzeba, że orzeczenie Sądu pierwszej instancji nie jest jeszcze prawomocne. Wobec tego, na mocy art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a., ochrona tymczasowa udzielona przez Sąd pierwszej instancji ww. postanowieniem nadal trwa. W konsekwencji postępowanie wywołane wnioskiem skarżącego zawartym w skardze kasacyjnej należy uznać za bezprzedmiotowe.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 61 § 3 i 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.