Uzasadnienie
J. P. w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 422/11 zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.
Powyższą decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. uchyliło decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] i określiło dla [...] Sp. z.o.o. z siedzibą w B. środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie hali - wiaty o konstrukcji stalowej do składowania opału oraz gromadzenia odpadów komunalnych, tj. czasowe ich gromadzenie i przetrzymywanie, następnie sortowanie i transport na wysypisko śmieci.
We wniosku wskazano, że wydanie w/w decyzji powoduje, że jej adresat, jak i organy administracji zobowiązani są do realizacji jej postanowień. A contrario, bez decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację w/w inwestycji nie jest możliwe uzyskanie kolejnych wymaganych prawem decyzji, zatem w rzeczywistości rozstrzyga ona o możliwości realizacji planowanej inwestycji. Skarżący podał, że na terenie nieruchomości należącej do [...] Sp. z o.o. w B. magazynowane są nielegalne odpady komunalne, które – jak wskazał Wójt Gminy P. w decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. – "stanowią poważne zagrożenie dla życia i zdrowia mieszkańców, ponieważ teren zakładu został zalany podczas powodzi, a z przedmiotowych odpadów wydobywa się odciek spływający do powierzchni gruntu." Skarżący podniósł, że odpady te, wobec zalania przez Wartę terenu [...] Sp. z o.o. w B., zostały przez wodę rozniesione po okolicznych nieruchomościach, m.in. na teren działki stanowiącej własność skarżącego.
Gromadzenie i przetrzymywanie śmieci są działalnością inwazyjną w stosunku do otoczenia, a brak wstrzymania wykonania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację planowanej inwestycji spowoduje rzeczywiste zagrożenie dla jakości wód, szczególnie w przypadku wystąpienia powodzi. Z uwagi na powyższe, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu, jak i społeczności lokalnej znacznej szkody oraz wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków w środowisku naturalnym, a zatem, w ocenie skarżącego, wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji SKO w C. jest uzasadniony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012, poz. 270), dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, gdyż nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Na podstawie skarżonej decyzji inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych.
Sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu budowlanego – w ocenie skarżącego szkodliwego dla niego, lokalnej społeczności i środowiska - nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej. Podkreślić należy, że wydanie zaskarżonej decyzji nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta nie wywołuje skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji.
Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia