Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Łd 234/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. M. i G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia ostatecznej decyzji w sprawie wyłączenia gruntów rolnych z produkcji.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli M. M. i G. M., reprezentowani przez radcę prawnego M. Ś. W piśmie procesowym z dnia 23 grudnia 2008 r. pełnomocnik skarżących wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy T. z dnia [...] września 1992 r., Nr [...]. Pełnomocnik skarżących wskazał, iż w dniu 19 grudnia 2008 r. skarżąca M. M. otrzymała z Urzędu Marszałkowskiego w Łodzi Departamentu Finansów upomnienie stanowiące wezwanie do zapłaty opłaty rocznej z tytułu wyłączenia gruntów rolnych z produkcji – w kwocie 14.231,56 zł.
Zdaniem skarżących spełnione zostały warunki wstrzymania wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Gdyby bowiem skarżący zapłacili należność wynikającą z upomnienia, zaś skarga kasacyjna zostałaby uwzględniona przez Naczelny Sąd Administracyjny, to skarżący zmuszeni byliby dochodzić zwrotu nienależnie pobranej opłaty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy – art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z przyjętej wykładni powołanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, LexiNexis, Warszawa 2006 r., s. 191, uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. sygn. akt I GPS 1/07, publ. ONSAiWSA 2007/4/77).
W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty.
Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J.Jodłowskiego, Warszawa 1989, s. 426). Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 335 i n.).
Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają /lub nie/ za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek.
M. i G. M. we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy T. z dnia [...] września 1992 r., wskazali, że w sytuacji zapłacenia należności wynikającej z upomnienia, a następnie uwzględnienia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, zmuszeni by byli do dochodzenia zwrotu zapłaconej należności. Podniesiona przez skarżących kwestia ewentualnego dochodzenia zwrotu należności wynikających z upomnienia – w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego - nie stanowi przesłanki przemawiającej za wstrzymaniem wykonania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy T. z dnia [...] września 1992 r. Skarżący nie przedstawili żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji Burmistrza Miasta i Gminy T. z dnia [...] września 1992 r. faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub nieodwracalne skutki.
Nadto nie można mówić o możliwości spowodowania nieodwracalnych skutków, jeśli istnieje możliwość dochodzenia zwrotu uiszczonej opłaty. W przypadku należności pieniężnych niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza taką sytuację, gdy należność uiszczona w wyniku wykonania decyzji nie będzie mogła zostać naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia.
Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu.
Przesłanką wstrzymania postanowienia jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że o znacznej szkodzie można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju.
A zatem, należy stwierdzić, że M. i G. M. nie wykazali, iż wykonanie decyzji Burmistrza Miasta i Gminy T. z dnia [...] września 1992 r., mogłoby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.