Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 1363/22 oddalił sprzeciw J. O. od decyzji nr 432/2022 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 19 października 2022 r., znak: WOB.7721.270.2020.AJAN w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie wykonanych robót ziemnych.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył J. O., zaskarżając wyrok z powodu rażącego naruszenia przepisów postępowania, bezpośrednio godzących w zasadę praworządności. Skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W piśmie uzupełniającym brak formalny skargi kasacyjnej oświadczył, że zrzeka się rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 176 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części;
- 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie;
- 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W świetle zaś art. 176 § 2 p.p.s.a., poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.
Stosownie do art. 177a p.p.s.a., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z treści art. 177a w zw. z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika, że przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie są elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej i ich brak skutkuje jej odrzuceniem, bez uprzedniego wzywania do usunięcia tych braków. Wskazane elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej stanowią bowiem o jej istocie i trudno byłoby przyjąć, że w razie ich pominięcia mamy wciąż do czynienia ze skargą kasacyjną (B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el 2021, art. 177a).
Wymagania konstrukcyjne skargi kasacyjnej wiążą się z tym, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a więc przede wszystkim z punktu widzenia wyraźnie wskazanych przez stronę podstaw kasacyjnych. Przytoczenie podstaw kasacyjnych polega na wskazaniu, czy strona skarżąca zarzuca naruszenie prawa materialnego, czy naruszenie przepisów postępowania, czy też oba te naruszenia łącznie. Konieczne jest przy tym wskazanie konkretnych przepisów naruszonych zdaniem skarżącego kasacyjnie przez Sąd I instancji, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu oraz innych jednostek redakcyjnych.
W niniejszej sprawie, we wniesionej skardze kasacyjnej J. O. ograniczył się jedynie do wskazania, że zaskarża wyrok "z powodu rażącego naruszenia przepisów postępowania, bezpośrednio godzących w zasadę praworządności". W sformułowanym zarzucie nie powołano żadnego przepisu, który w ocenie skarżącego kasacyjnie został naruszony przez Sąd I instancji. Wniesiona skarga kasacyjna nie zawiera zatem obligatoryjnego elementu konstytuującego ten środek odwoławczy, jakim jest wskazanie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.
Wobec tego, że skarga kasacyjna nie zawiera wskazania podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, a więc nie spełnia obligatoryjnych wymogów formalnych określonych w art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało ją odrzucić jako niedopuszczalną, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w punkcie 1 sentencji, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a.
O zwrocie z urzędu wpisu od odrzuconej skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.