Uzasadnienie
S. K., M. K., E. P., E. T., K. B., L. B. i H. A. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 listopada 2018 r. sygn. akt VII SA/WA 1956/18 oddalającego ich skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 19 czerwca 2018 r. znak: DOA/ORZ/7110/469/09/18 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Pismem z 19 maja 2022 r. S. K., E. T., L. B. i H. A. złożyli wniosek o wyłączenie sędziego NSA Romana Ciąglewicza, sędziego NSA Marzenny Linskiej-Wawrzon i sędziego del. WSA Grzegorza Antasa od orzekania w sprawie. W uzasadnieniu wskazano, że: "(...) próba rozstrzygnięcia sprawy przez sędziów na posiedzeniu niejawnym, nie dającym stronie elementarnych gwarancji rzetelnego procesu, w tym pozbawiającym stronę możliwości weryfikacji czy skład sędziowski zapoznał się w ogóle z aktami sprawy (poprzez referat) - świadczy o stronniczym i łamiącym ww. gwarancje podejściu sędziów do indywidualnej skargi strony.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 18 § 1 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w przypadkach określonych w tym przepisie. Niewątpliwie w stosunku do sędziów: Romana Ciąglewicza, Marzenny Linskiej-Wawrzon i Grzegorza Antasa nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 18 p.p.s.a., stanowiące przyczyny wyłączenia sędziów z mocy ustawy. Natomiast zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
W niniejszej sprawie sędziowie: Roman Ciąglewicz, Marzenna Linska-Wawrzon i Grzegorz Antas złożyli w dniu 26 maja 2022 r. oświadczenia, w których stwierdzili, że nie zachodzą żadne okoliczności dające podstawę do wyłączenia ich od rozpoznania niniejszej sprawy. Prawdziwość tych oświadczeń nie budzi żadnych wątpliwości. W orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia. Jeżeli strona żąda wyłączenia sędziego, to zobowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 44, postanowienia NSA: z 12 marca 2012 r., sygn. akt I FZ 147/12; z 30 września 2014 r., sygn. akt II OZ 1000/14).
Wniesiony w przedmiotowej sprawie wniosek o wyłączenie sędziów nie zawiera argumentacji, która podważałaby wiarygodność złożonych oświadczeń. Jest wyrazem subiektywnego odczucia wnioskodawców o stronniczości sędziów. Nie wskazano jednak na żadne okoliczności, odnoszące się w sposób indywidualny do sędziów, których dotyczy wniosek, które to okoliczności podważyłyby wiarygodność ww. sędziów. Za taką okoliczność nie można z pewnością uznać skierowania sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że niezadowolenie strony, odnoszące się do sposobu prowadzenia sprawy sądowej nie stanowi automatycznie podstawy do wyłączenia sędziów orzekających w sprawie. Do wyłączenia sędziów nie wystarczy bowiem subiektywne przekonanie wnioskodawcy, że sędziowie będą działali w sprawie niewłaściwie i wydadzą niekorzystne dla strony skarżącej lub innych podmiotów orzeczenie (por. postanowienia NSA z 13 grudnia 2019 r. II OSK 314/18).
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w niniejszej nie występują przesłanki do wyłączenia sędziów: Romana Ciąglewicza, Marzenny Linskiej-Wawrzon i Grzegorza Antasa od orzekania ani z mocy prawa, ani na podstawie art. 19 p.p.s.a. Wniosek oddalono na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a.